Κυπριακά › Όλες οι λέξεις
Όλες οι λέξεις
1796 καταγραφές, η καθεμιά με την πηγή της. Δοκιμαστική έκδοση.
Α
- αβάτταςΑυτός που προσπαθεί συνεχώς να αποκτήσει κάτι χωρίς να το πληρώσει, ο τζαμπατζής.
- αβάτταςΑυτός που δεν έχει ποτέ χρήματα επάνω του.
- αβολίδωτηΤιμωρία που δεν έχει αντίκτυπο.
- Άβουλος νους κάμνει την τύχην γέριμηνΛέγεται για αυτούς που δεν υπολογίζουν μια δουλειά απ’ όλες τις απόψεις.
- αγγονίνΚάποιος ή κάτι που ξέμεινε, που μας έγινε βάρος και δεν ξέρουμε πώς να τον ξεφορτωθούμε.
- αγγούραΣοβαρό λάθος εκ μέρους ενός ποδοσφαιριστή, κυρίως στην άμυνα.
- αγγούρι ξιδάτονΆντε χάσου, παράτα μας!
- αγγούριν του ΠπίγκουΠράγμα ή γεγονός ανύπαρκτο, αδύνατο· χρησιμοποιείται επιφωνηματικά για να εκφράσει την αντίθεση ή τη δυσαρέσκεια του ομιλητή.
- αγγούρκα της ΡήαιναςΠράγμα ή γεγονός ανύπαρκτο, αδύνατο.
- αγγουρόσπορος του ΠπίγκουΒλ. αγγούριν του Ππίγκου.
- αγγρίζουμαιεκνευρίζομαι
- άγια ολάν (που δαμαί)!απορριπτική προτροπή να μας αφήσει κάποιος ήσυχους
- άγια ολάν (που δαμαί)!Παράτα μας, άντε ρε από κει!
- αγιώννωσκουριάζω
- αερόπλανονΑυτός που είναι πολύ μεθυσμένος.
- αέρφινΑδερφέ, φιλική προσφώνηση μεταξύ φίλων.
- αζινοβούννινΑναπτήρας.
- αηδίαςΑυτός που είναι σιχαμένος, που έχει απαίσια συμπεριφορά.
- άησ’ την τζ̆αι φέρνω τηνΆσε, θα τη φέρω εγώ (τη μπάλα)· λέγεται για πολύ άστοχο σουτ ή πάσα ενός παίχτη.
- αθάσιαμύγδαλο
- αθκιασερόςαργόσχολος
- Αθκιάσερος παπάς, θάφκει τζαι ζωντανούςΌποιος δεν έχει δουλειά να κάνει, κάνει πράγματα που δεν είναι ώρα τους.
- αθκιάτζ̆ιν τζ̆αι πιττάτζινΑπάντηση στην προσφώνηση "θεία", όταν αυτή δεν είναι και τόσο καλοδεχούμενη - κάτι σαν το νεοελληνικό "κεριά και λιβάνια" σε απάντηση στο "κύριε" ή "κυρία".
- άι κκιου ζέροΑυτός που είναι χαζός, ηλίθιος.
- αίγες τσ̌αι κουέλλεςΧρησιμοποιείται ως απαξιωτική απάντηση στο ερωτηματικό "ε;"
- αΐπινελάττωμα
- ακάλυπτοςΣτρατιώτης που δεν φοράει το καπέλο της στολής του, κάτι που στο στρατό αποτελεί αξιόποινη συμπεριφορά.
- ακαμάκκηςΤεμπέλης και ανίκανος.
- ακκάννω τη λαμαρίναΕρωτεύομαι με μεγάλη ένταση.
- ακκιπέττιτελικά
- αλά πούτσα λα καύλαΣε κατάσταση απόλυτης νωχελικότητας και χαλαρότητας, που ξεφεύγει κατά πολύ από την προβλεπόμενη συμπεριφορά ενός καλού και σωστού στρατιώτη.
- αλακάτινπηγάδι
- αλέ ππερέΆνω κάτω, χάλια, απολύτως αποτυχημένα.
- Άλλην μας εδείξαν τζ΄άλλην μας εμπείξανΆλλο είδαμε και άλλο πήραμε.
- Άλλοι ζιούσιν με τον κόπον κι άλλοι ζιούσιν με τον τρόπον.Για τους καταφερτζήδες που καλοπερνούν μεταχειριζόμενοι πλάγια μέσα.
- Αλλού τον τρώει τζαι αλλού κνίθεταιΆλλος του φταίει και αλλού φωνάζει.
- αλουσ̆ιά του λάκκουΑυτός που δεν είναι απλώς άλουτος, αλλά κάτι παραπάνω, πενταβρόμικος.
- άλουτοςΆπλυτος, βρομιάρης - κυριολεκτικά και μεταφορικά.
- άλφα άλφαΑδικαιολόγητος απών, στρατιώτης που λείπει από την αναφορά χωρίς δικαιολογία.
- αλώπωςίσως
- αμάνταησυχία
- αμματοπόνησηΟ πόνος στα μάτια, η οφθαλμία.
- αμματοπόνησηΚίνδυνος τον οποίο θεωρούμε μηδαμινό, ασήμαντο.
- άμμε μαυροΰρευκεΝα πας να χαθείς, να μην ασχολείσαι.
- αμπάκκιροςΑυτός που είναι μονίμως άφραγκος, που δεν έχει μία επάνω του.
- αμπάλατοςάξεστος
- αμπλέπωπαρατηρώ
- αν ππέσει αφκόν που τον κώλον της εν θα σπάσειΕίναι πολύ κοντή.
- αναγιώννωμεγαλώνω
- Ανάγιως τον κολλιό να σου φκάλει τα μάθκια σουΜεγάλωσε το παιδί σου και μετά να σου προκαλεί προβλήματα.
- ανακαλύφκω την τασ̆ινόπιττανΠαρουσιάζω κάτι ήδη γνωστό σαν να ήταν καινούργια ανακάλυψη.
- ανακαλύφκω την τασ̆ινόπιττανΠαρουσιάζω κάτι πασίγνωστο ως καινούριο και πρωτότυπο.
- αναρήμυζήθρα, μαλακό τυρί από τυρόγαλο
- αναστόλαςΟ στρατεύσιμος που έχει πάρει αναστολή ή ο στρατιώτης που έχει ήδη καταταγεί και αιτείται αναστολή.
- ανάφκουν τα λαμπούθκια κάποιουΒλ. αφταίννουν τα λαμπούθκια μου/σου...
- ανάφκω την κάποιουΧαστουκίζω κάποιον, του δίνω πατσαρκές.
- ανεμογάμηςΑυτός που γαμάει από δω κι από κει, που δεν δεσμεύεται σοβαρά.
- ανεμογάμηςΑυτός που είναι αναξιόπιστος, που δεν υπάρχει περίπτωση να τηρήσει τις δεσμεύεις του.
- ανηψιόςεξάδελφος
- ανθύπαςΑνθυπολοχαγός.
- αννοίει ο κώλος κάποιουΈρχεται η τύχη με το μέρος κάποιου (συχνά προς εκνευρισμό άλλων).
- ανπαίζαπολΑυτός που δεν παίζεται, που δεν μπορεί κανείς να τον ανταγωνιστεί.
- ανπιστεύταπολΑυτός που είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι συμβαίνει ή ότι υπάρχει, απίστευτος.
- αντακώννωΒάζω τις φωνές, επιτίθεμαι λεκτικά.
- αντελοσ̆σ̆ιάζωΞαφνιάζω δυσάρεστα, τρομάζω.
- αντίπελλοςΑυτός που είναι ικανός να αντιμετωπίσει κάποιον που το παίζει ζόρικος, πελλός.
- αντίπελλοςΑντίδοτο, τρόπος να διορθωθεί κάτι που δεν πάει καλά.
- Αντίς να σε φουμίζουσιν (παινεύουν) οι ξένοι κ’ οι δικοί σου, φουμίζεσαι παρτίκα μου, ατή σου κι απατή σου.Για εκείνους που εγκωμιάζουν, παινεύουν, οι ίδιοι τον εαυτό τους.
- ανυπόθετοςΑυτός που δεν έχει υπόθεση.
- άξ̆ιος γάροςΆνθρωπος αγενής, αναίσθητος ή αχάριστος, που κερδίζει επάξια τον τίτλο του γάρου.
- άξιππαξαφνικά
- αουρία(πρχ) Αυτός που είναι πολύ ζωηρός, αεικίνητος και γεμάτος ζωντάνια.
- αουρία(πρχ) Αυτός που αλλάζει συνέχεια γνώμη, τη μία λέει έτσι και την άλλη αλλιώς.
- Απ' ον σε ξέρει, ακριβά σε γοράζειΌποιος δεν σε ξέρει νομίζει πως είσαι καλός.
- Απ΄όν έσ̌ει νούν, έσ̌ει πόθκια.Όποιος δεν σκέφτεται σωστά ή ξεχνά εύκολα, κάνει λάθη.
- απλώθω τραχανάΠλήττω, δεν έχω τίποτα ενδιαφέρον να κάνω.
- απλώθω τραχανάΔεν κάνω τίποτα, τεμπελιάζω.
- απλώννω ζάμπανΤεμπελιάζω, δεν κάνω τίποτα.
- Από πελλόν τζιά από μωρόν να μάθης την αλήθκειανΗ παροιμία αυτή σημαίνει ότι ο αφελής, ο αυθόρμητος άνθρωπος μπορεί να σου πει άθελά του την αλήθεια.
- Από σιει μούγια, μουγιάζεται.Όταν κάποιος αντιδρά υπερβολικά σε ένα σχόλιο, επειδή νομίζει ότι είναι «ένοχος», αλλά το σχόλιο δεν απευθυνόταν σε αυτόν.
- Απόν 'θέλει να πάει στον μύλον, 5 μέρες κοσσινίζει.Όποιος δεν θέλει να κάνει κάτι γιατί βαριέται, το παίρνει παραπέρα.
- Απόν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός τουΌποιος δεν ντρέπεται νομίζει ότι έχει δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει.
- Απόν αππέξω του χορού, πολλά τραούθκια ξέρει.Όποιος δεν ζει τις συγκεκριμένες καταστάσεις δεν ξέρει πώς είναι, απλά λέει λόγια του αέρα.
- αππάραΦοράδα, το θηλυκό του άππαρου.
- αππάραΨηλή και όμορφη γυναίκα.
- άππαροςάλογο
- άππαροςΑυτός που είναι απόλυτα υγιής και έχει πολλές σωματικές δυνάμεις.
- άππαρος με την βάκλανΠράγμα αδύνατο, απίθανο.
- άππαρος τεσσαρακαλλίκωτοςΆλογο (άππαρος) πεταλωμένο, δηλαδή έτοιμο για τρέξιμο.
- άππαρος τεσσαρακαλλίκωτος(μτφ) Αυτός που είναι ασυγκράτητος, που πετάγεται ανυπόμονα από τη θέση του σαν άλογο έτοιμο για κούρσα.
- αππίδιναχλάδι
- αππωθήκαμενΠήραμε αέρα, ξεφύγαμε από άποψη συμπεριφοράς.
- άππωμανΗ κατάσταση ή η συμπεριφορά του αππωμένου, του επαρμένου.
- αππωμάραΗ συμπεριφορά του αππωμένου.
- αππωμένοςΑυτός που είναι επαρμένος και κακομαθημένος μαζί, η ψωνάρα.
- αππώννωΠαραχαϊδεύω κάποιον, τον κακομαθαίνω.
- αργάμισηΚάποια στιγμή πολύ αργά.
- αρέσκειαρέσει
- αρκο-Πρώτο συνθετικό λέξεων που χρησιμοποιείται επιτατικά, για να κάνει πιο έντονη τη σημασία του δεύτερου συνθετικού: αρκόπελλος«θεότρελλος»,αρκόπουττος«πολύ εντυπω
- αρκόπελλοςΑυτός που είναι πάρα πολύ τρελός, θεότρελος.
- αρκόπουττοςΠολύ ωραία γυναίκα.
- αρμάζωπαντρεύω
- άρμανΑυτός που είναι πολύ γεροδεμένος επειδή γυμνάζεται συστηματικά.
- αρμάρινντουλάπα
- αρμάριν(μτφ) Αυτός που είναι πολύ φουσκωμένος από τη γυμναστική.
- αρνίν πασ̌ύνΑυτός που δεν αντιδρά από αδιαφορία, το παχύδερμο.
- αρνούινΆνθρωπος βολικός και ήσυχος, που ανέχεται τα πάντα σαν αρνάκι.
- αρνούινΆνθρωπος άβουλος, που ακολουθεί τυφλά μια ομάδα ή ένα κόμμα χωρίς να ασκεί κριτική.
- αροθυμώΑνατριχιάζω από φόβο, φρικάρω.
- αρπακτικήφωτογραφική μηχανή
- αρσ̌ιάτοςΒλ. αρτζ̌ιάτος.
- αρτζ̌άκκηςΛεβέντης, άντρας με αρχίδια, γενναίος και εξηγημένος.
- αρτζ̌άκκικαΛεβέντικα και ξηγημένα, με τον τρόπο που φέρεται ο αρτζ̌άκκης.
- αρτζ̌ιάτος(για ζώο) Αυτός που έχει αρχίδια, που δεν τον έχουν ευνουχίσει.
- αρτζ̌ιάτος(για άνθρωπο) Αυτός που έχει μεγάλα αρχίδια - κυριολεκτικά ή μεταφορικά, ο αρχιδάτος.
- αρτζ̆ίθκια μάντολεςΑποκλείεται, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα.
- αρτζ̆ίθκια της μούλαςΑποκλείεται, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα.
- αρτζ̌ίινΑρχίδι, όρχις.
- αρτζ̌ίινΑυτός που είναι ασήμαντος, τιποτένιος.
- αρτζ̌ίινΑυτός για τον οποίο έχουμε τη χειρότερη γνώμη, ο παλιάνθρωπος.
- αρτζ̌ιομάντρινΣώβρακο, ανδρικό εσώρουχο.
- αρφάςΑυτός που κατατάσσεται στον κυπριακό στρατό τον Ιανουάριο.
- αρφάς(μτφ) Αυτός που είναι αμόρφωτος και γενικότερα αυτός που λέει και κάνει κουταμάρες.
- αρφήαδελφή
- αρφόςαδελφός
- ΑσγατράζΤο στρατόπεδο κοντά στο χωριό Ασγάτα της επαρχίας Λεμεσού, το οποίο οι στρατιώτες θεωρούν φυλακή λόγω των δύσκολων συνθηκών που επικρατούν.
- άσιλαπράγματι, ακριβώς
- άσιλαΕντελώς, απολύτως.
- άσιλαΠράγματι, ακριβώς έτσι, απολύτως· χρησιμοποιείται ως επιβεβαίωση σε κάτι που αναφέρθηκε.
- άσ̆σ̆οϊλεΜπράβο, έτσι μπράβο, πολύ ωραία!
- ασταλαβίσταλαΑυτός που δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, που το μυαλό του συνεχώς είναι αλλού.
- άτεέλα, άντε
- Άτε κοπέλλες μου εχάρηκα που σας είδαΛοιπόν, κορίτσια μου, χάρηκα που σας είδα. Αποχαιρετισμός.
- ατού ο ΓαβρίληςΛέγεται όταν κάποιος επιμένει πεισματικά στις απόψεις ή στις πράξεις του.
- άτσ̆ουτσ̆ουΑυτός που είναι τσαπατσούλης ή ανίκανος, ο "ό,τι να 'ναι".
- αφέλιαχοιρινό με κρασί
- αφταίννουν τα λαμπούθκια κάποιουΚάποιος (αρχίζει να) θυμώνει πολύ.
- αφτέννωανάβω
- Αχ, τον γιο μου τον Βασίλη!Λέγεται ειρωνικά όταν κάποιος προτρέχει και στενοχωριέται για κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμβεί.
- αχαμάκκηςΒλ. ακαμάκκης.
- αχάπαροςΑυτός που δεν παίρνει χαμπάρι, που δεν έχει ιδέα, ο άσχετος.
- αχχάΒρόμικος, ξημαρισμένος.
- αχώνευτος, -η -οΑυτός που δεν είναι συμπαθής.
- άψαν τα σπέσ̆ιαλ(πρχ) Είμαστε έτοιμοι για τη νίκη.
- άψαν τα σπέσ̆ιαλ(πρχ) Είμαι καυλωμένος, έτοιμος για σεξ.
- αψεντής του νεκροταφείουΆνθρωπος γέρος και άρρωστος, που, σε πείσμα των συνθηκών, παραμένει ζωντανός - λες και το έσκασε από το νεκροταφείο όπου θα έπρεπε να βρίσκεται.
- αψιουρίζουμαιφταρνίζομαι
Β
- βαζάνινμελιτζάνα
- βάκλαΧοντρή και άσχημη γυναίκα.
- βάλε κόσ̌σ̌ινον!Δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι, πώς θα γίνει να το καταλάβεις;
- βάλλαχιμα τον Θεό
- βάλλω (κάποιου) δέκαταΒλ. δεκαθκιάζω.
- βάλλω τον μες το βρατζ̌ίν μουΤον κάνω ό,τι θέλω.
- βάλλω φτερόν στον κώλονΝτύνομαι και στολίζομαι επιδεικτικά.
- βάρ' του ρίγανηνΆστα να πάνε, δεν σώζεται η κατάσταση.
- βάρ΄του ττιπισ̌ίρινΚάνε κάτι για να σουτάρεις καλύτερα.
- βαρέλλαΑνόητος λόγος, χαζομάρα.
- βαστώκρατώ
- βαφτίζω(μτφ) Δέρνω, χτυπώ κάποιον.
- βαώννωκλείνω
- βελονίδαβελόνα
- βέρκα ξιμαρισμένηΟ παλιάνθρωπος, ο απατεώνας.
- βερτίναΤο δεκάρι στην πιλόττα.
- βιλιές κλωστρές του κόμπου κατεΐφκιαΣιγά να μην είναι έτσι.
- βίλλαΒλ. βίλλος.
- βιλλαράςΑυτός που έχει μεγάλο βίλλο.
- βιλλάρατσοςΨωλάρα, πολύ μεγάλος βίλλος.
- βιλλάςΑυτός που έχει μεγάλο βίλλο, ο βιλλαράς.
- βιλλιστρίκκινΑντικείμενο ακοθόριστης ταυτότητας, μαραφέτι.
- βιλλοδείχτηςΓραβάτα.
- βιλλομούτσουνοςΑυτός που είναι πολύ άσχημος, ο ψωλομούρης.
- βιλλοπυτώΨωλοχύνω και μάλιστα ορμητικά.
- βίλλοςΠούτσος, πέος.
- βίλλοςΆνθρωπος άχρηστος, ανίκανος.
- βιλλούινΟ μικρός βίλλος, το πουτσάκι.
- βιλλούινΟ γιος, ο κανακάρης.
- βλάγκαΑφόρητη ζέστη.
- βλαντζίνσυκώτι
- βλήμμανΑυτός που είναι ανόητος, βλάκας.
- ΒΛΟΑυτός που είναι ανίκανος, άχρηστος.
- βλότσ̌ινΑυτός που είναι περιορισμένης ικανότητας.
- βόλαΤο καπόστην πιλόττα.
- βολάραΒλ. βόλαρος.
- βολαρίσκωΣουτάρω με δύναμη, κάνω βόλαρο.
- βόλαροςΤο πολύ δυνατό σουτ, το σουτ βολίδα.
- βορτεύκωΠαχαίνω, γίνομαι βόρτος.
- βορτόνοςμουλάρι από γάιδαρο
- βόρτος, βόρτισσαΑυτός που είναι πολύ χοντρός.
- βόρτος, βόρτισσαΑυτός που είναι αγενής, που δεν έχει τρόπους.
- βόσκωΠεριφέρομαι άσκοπα.
- βόσκωΑφαιρούμαι, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
- βουζουνόπατσοςΔυνατό, ηχηρό χαστούκι.
- βουζουνόπελλοςΑυτός που είναι πολύ βούζουνος, ο τρελάρας.
- βούζουνοςΧαστούκι, ο πάτσος ο πολλά γλήορος που φκάλλει αζίνες στο πέρασμά του τζ̌΄ εν προλαβαίνεις να τον δεις τζ̌αι καταλάβεις τον μετά που παίρνει πουρλόττον η βούκκα
- βούζουνος(μτφ) Αυτός που δεν λαμβάνει κανέναν υπόψη, που ενεργεί βιαστικά και χωρίς πολλή σκέψη.
- βούκκαμάγουλο
- βουνάρινΕντελώς ακίνητος, τέζα, στον τόπο.
- βουνάρινΕμβρόντητος, σύξυλος.
- βουνάρινΚάτι πολύ δύσκολο.
- βουννώ την (κάποιας)Γαμώ, (της) ρίχνω έναν.
- βούρνανεροχύτης
- βουρώτρέχω
- βουρώ τζ̌' έν ιφτάννωΈχω πολλές υποχρεώσεις και δεν προλαβαίνω ή δεν καταφέρνω να αντεπεξέλθω.
- βουττώβουτώ
- βούτυροςΑυτός που είναι πολύ καλομαθημένος και λίγο φλώρος, ο μαλθακός, ο μαμμόθρεφτος.
- βούτυροςΑυτός που κατάγεται από τη Λευκωσία ή ζει εκεί.
- βράζει και χύνεταιΧρησιμοποιείται ως απάντηση στην (ενοχλητική) ερώτηση "Τι γίνεται;".
- βρόκκοςγουλιά
- βυζοκούππινΟ στηθόδεσμος, το σουτιέν.
Γ
- γαλλούνηςτρυφερός, απαλός
- γαμήσιν αξινόστραφονΠολύ μεγάλη δυσκολία ή ατυχία, αναποδιά.
- γαμήσιν γαουρίσιμονΓαμήσι 'γαϊδουρινό', δηλαδή άγριο και ηδονικό.
- γαμήστραΚρεβάτι.
- γαμήστραΑπόμερο σημείο που χρησιμοποιείται από νεαρά ζευγάρια για ερωτικές συνευρέσεις.
- γαμόσ̌ιστοςΕξαιρετικά άσχημος και μακρινός τόπος ή κατάσταση.
- γαμόσ̌ιστοςΔηλώνει μεγάλο εκνευρισμό, οργή για μία κατάσταση.
- γαμώ την καχτοσύνην μουΓαμώ την ατυχία μου· χρησιμοποιείται επιφωνηματικά σε δύσκολες στιγμές.
- γαμώ την κουφήνΕίμαι ιδιαίτερα καλός εραστής, έμπειρος και ικανός.
- γαμώ τον σπόρον που σε 'ξιμπάρρωσενΓαμώ το σπόρο που σ΄ έβγαλε, κατ' αναλογία με το γαμώ το σ̌σ̌ίστο που σε 'ξιμπάρρωσεν.
- γαμώ τον σ̌σ̌ίστον μου/σου/τουΓαμώ το μουνί μου/σου/του· λέγεται για να δείξει έντονη αγανάκτηση και θυμό.
- γαμώ τον σ̌σ̌ίστον που σ' εξιμπάρρωσενΓαμώ το μουνί που σε πέταγε, φράση που δείχνει έντονη αγανάκτηση και θυμό.
- γαμώ τον σ̌σ̌ίστον που σ' εξιπόρεψενΓαμώ το μουνί που σε γέννησε, δείχνει έντονη αγανάκτηση και θυμό.
- γαμώ τον σ̌σ̌ίστον που σ' έφκαλενΓαμώ το μουνί που σ' έβγαλε, συνώνυμο με τα https://www.cyslang.com/dictionary/%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CF%8E-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%83%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80
- γαουρο-Πρώτο συνθετικό λέξεων που χρησιμοποιείται επιτατικά για να προσδώσει αρνητική έννοια στο δεύτερο συνθετικό, το οποίο παρουσιάζεται ως: α) ανησυχητικά μεγάλου μ
- γαουρόβιλλαΒλ. γαουρόβιλλος.
- γαουρόβιλλοςΟ βίλλος του γάρου, που είναι εντυπωσιακά μεγάλος.
- γαουρόβιλλοςΑυτός που είναι πάρα πολύ αγενής και εκνευριστικός.
- γαουρόβιλλος, -η -οΑυτός που νομίζει ότι έχει γαουρόβιλλο, ότι είναι ψωλαράς.
- γαουρόβορτοςΜουλάρι.
- γαουρόβορτοςΓαϊδουρομούλαρο, άθρωπος αγενής όπως ο γάροςκαι ο βόρτοςμαζί.
- γαουρόγαροςΑυτός που είναι τόσο αγενής και αναίσθητος, τόσο γάροςπου μπορούμε να πούμε ότι είναι χειρότερος και από γάρο.
- γαουρόκλωτσοςΆγρια, λυσσασμένη κλοτσιά.
- γαουρόμουτσουνοςΑυτός που η μούρη του είναι όπως του γάρου.
- γαουρομπάστερΑυτός που δεν είναι έντιμος και σωστός στη συμπεριφορά του, που φέρται σαν γάροςκαι σαν μπάσταρδος μαζί.
- γαουρόπατσοςΜεγάλο χτύπημα, σφαλιάρα με τα όλα της.
- γαουρόπελλοςΑυτός που είναι εντελώς πελλός, που κάνει του κεφαλιού του.
- γαουρόσποροςΑυτός που είναι ανάγωγος, αγενής, λες και τον γέννησε γάρος.
- γαουροτζ̌έφαλοςΑυτός που είναι επίμονος, αγύριστο κεφάλι.
- γαουροφέρνωΣυμπεριφέρομαι με αγένεια, σαν γάρος.
- γαουρόφωνοςΑυτός που έχει δυνατή και δυσάρεστη φωνή, γαϊδουροφωνάρα.
- γάροςΓάιδαρος.
- γάροςΆνθρωπος αγενής και χωρίς κοινωνικές ευαισθησίες· με την έννοια αυτή χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην προσφώνηση "ρε γάααρε".
- γάροςΑυτός που είναι τύφλα στο μεθύσι.
- γάροςΑυτός που αποδείχτηκε καταφερτζής, που τον θαυμάζουμε γιατί κατάφερε κάτι απροσδόκητο.
- γάρος ο κόντρηςΑυτός που είναι πεισματάρης και εκδικητικός.
- γάρος της Μέκκας(πρχ) Αυτός που θεωρείται ανάξιος λόγου, που κανείς δεν του δίνει σημασία.
- Γεια σας κοπέλλεςΓεια σας, κορίτσια. Χαιρετισμός όταν φτάνει κανείς σε παρέα γυναικών.
- γεια στα χέρια σουΜπράβο στα χέρια σου. Έπαινος για όποιον μαγείρεψε ή ετοίμασε κάτι.
- γειωμένοςΑυτός που είναι προσγειωμένος, χαμηλών τόνων.
- γειωμένοςΑυτός που λαδώνει, που δωροδοκεί για να τακτοποιηθούν οι υποθέσεις του.
- γερμανικόνΣτρατιωτική σκοπιά από τις 2 μέχρι τις 4 το πρωί.
- γέρνω (τζ̌αι) πίσωΧαλαρώνω ύστερα από την (πετυχημένη) προσθπάθεια να εξασφαλίσω κάτι, απολαμβάνω τους καρπούς των κόπων μου.
- γεροπέμπεροςΙερωμένος μεγάλης ηλικίας.
- γεροπέμπεροςΆντρας μεγάλης ηλικίας που εκδηλώνει τη σεξουαλικότητά του με χυδαίο τρόπο, πορνόγερος.
- γερότσουροςΑυτός που είναι μεγάλης ηλικίας, άσχημος και κακοδιατηρημένος.
- γερούβαηλικιωμένη γυναίκα
- για βιλλιέςΒλ. για καυλιές.
- για καυλιές (σ̌σ̌ιστές)(μτφ) Χάλια, για κλάματα - ή για γέλια, όπως το πάρει κανείς.
- για τα τεράτσ̌ιαΓια πέταμα, για τα μπάζα· λέγεται όταν ένας ποδοσφαιριστής, συνήθως ψηλός, έχει πολύ χαμηλή απόδοση και κρίνεται ικανός μόνον για... το μάζεμα των τερατσ̌ιών.
- για τες κούπεςΆχρηστος, ανίκανος σχεδόν σε όλα.
- γιάλιαλισιγά σιγά
- γινίσκουμαι πουλλούινΓίνομαι πίτα στο μεθύσι.
- γίνομαι κώλοςΜαλώνω με κάποιον, τσακώνομαι πολύ άσχημα.
- γίνομαι κώλοςΓίνομαι τύφλα στο μεθύσι.
- γίνομαι μάππαΦουσκώνω, πρήζομαι από το υπερβολικό φαγητό.
- γίνομαι σβάρναΜεθώ, γίνομαι στρακόττονκαι (μεταφορικά) ισοπεδώνω τα πάντα.
- γιολλάρωΖω τη ζωή μου στο έπακρο.
- γιολλάς, γιόλλισσαΑυτός που ζει για το τώρα, για τη διασκέδαση και δεν δίνει σημασία σε τίποτα επειδή πιστεύει ότι γιόλο, ο σικκιμετζ̆ής.
- γιόλοΖεις μονάχα μια φορά.
- γιοπουτάνινΠουτάνας γιος.
- γιος της ορόσπαςΠουτάνας γιος, γιοπουτάνιν.
- γιος της πρίζας της τριπολικήςΒλ. γιός της ορόσπας.
- γιούινΓιος.
- γιούιν(μτφ) Αυτός που κολακεύει τους άλλους για να κερδίσει κάτι, ο γλείφτης.
- γιουτίζωΒλ. γιουτώ.
- γλείφτηςΑυτός που γλύφει, που κολακεύει τους άλλους για να κερδίσει κάτι από αυτούς.
- γλείφωΚολακεύω, καλοπιάνω κάποιον για να κερδίσω την εύνοιά του.
- γλισταρκάπαξιμάδι
- γλυππάρωγλυτώνω
- γλυπτικήΗ αιδοιολειχία, το γλυφομούνι.
- Γλυτζιστάγλυκό από ζυμάρι
- γομάρινΆνθρωπος ιδιαίτερα μεγαλόσωμος.
- γουατέβαΌ,τι νάναι, όπως και να έχει, έτσι κι αλλιώς.
- γουμάςκοτέτσι
- γουμάς(μτφ) Το γήπεδο μίας αντίπαλης ομάδας.
- γυρεύκουμαιΨάχνομαι, προσπαθώ να τραβήξω την προσοχή του αντίθετου φύλου.
- γυρίζει μουΕκνευρίζομαι, στραβώνω με κάτι που δεν μου άρεσε.
- γυρίζει μου (ο) τράσ̌ηλοςΓυρίζει μου, είμαι χάλια ψυχολογικά, είμαι σκατά.
- γυρίλλαΤο γύρισμα της βέργας στο επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι.
- γυρίλλα(μτφ) Μεγάλη κακοκεφιά, μέχρι απελπισίας.
- γυρίλλαςΑυτός που είναι συνέχεια γυριλλωμένος, που κάνει σαν να πάσχει από χρόνια γυρίλλα, ο τσαντίλας.
- γύριλλοςΜεγάλη τσαντίλα, γυρίλλα.
- γύρισμανΕκνευρισμός, τσαντίλα, γυρίλλα.
Δ
- δαμαίεδώ
- δείχνω τον νουν μουΛέω ή κάνω κάτι ανόητο.
- δεκαθκιάζωΜουντζώνω και με τα δύο χέρια.
- δεκάθκιασμαΗ μούντζα, το φάσκελο που γίνεται με τα δύο χέρια.
- δεν υπάρχειΒλ. έν υπάρχει.
- διακόφκωΞεσπώ σε έντονες φωνές και διαμαρτυρίες.
- διασκελίζωπερνώ πάνω από κάτι με μεγάλο βήμα
- διασκέλισμαντο πέρασμα πάνω από κάτι με μεγάλο βήμα
- δικλώπαρατηρώ
- δίννω τον γάρον μουΔένω το γάιδαρό μου, εξασφαλίζομαι οριστικά από οικονομική ή επαγγελματική άποψη.
- δισπιρκώΝιώθω δυσφορία από την πολλή ζέστη.
- δισπιρκώ(μτφ.) Δυσαναχτετώ, νιώθω ότι πιέζομαι από μια κατάσταση ή από ένα άτομο.
- διφούρκινξύλο με δύο προεξοχές
- διώ κάποιον (σαν τον σ̌σ̌ιήλο)Καταδίδω, καρφώνω ή ρουφιανεύω κάποιον.
- διώ κώλονΔέχομαι να κάνω πρωκτικό σεξ.
- διώ κώλονΥποκύπτω σε όλες τις απαιτήσεις κάποιου, δέχομαι τα πάντα.
- διώ παμόνΣταματώ να κάνω κάτι που έκανα σε υπερβολικό βαθμό ή σε μεγάλη διάρκεια.
- δκιαολίζουμαιΒλ. θκιαολίζουμαι.
- δκυόδύο
- δκυό ππαλιέςΒλ. θκυο ππαλιές.
- δρακούναΘηλυκός δράκος, φανταστικό ανθρωπόμορφο και ανθρωποφάγο τέρας με υπερφυσική δύναμη.
- δρακούνα(μτφ) Σκληρή και κακιά γυναίκα.
- δυνατόςΠολύ καλός, πολύ ωραίος.
Ε
- ε τζ̌αι πίου (ρε)Άντε από κει, ρε, παράτα μας!
- εγέννησεν η κάττα μουΈμπλεξα, έχω πολλά να κάνω.
- εγιώ έν τζ̌αιΕγώ δεν (φταίω)· χρησιμοποιείται ειρωνικά για να στιγματιστεί κάποιος που προσπαθεί να αποποιηθεί κάθε ευθύνη.
- έγλεπεΝαι καλά, εντάξει, σιγά να μην.
- εγρίστην ο ΗράκληςΣιγά το πράγμα, σιγά τα λάχανα!
- εγώ έν τζ̌αιΒλ. εγιώ εν τζ̌αι.
- εικοσάριΜία δόση κοκαΐνης ή ηρωίνης αξίας 20 ευρώ.
- είμαι αλλούΔεν μπορώ να συγκεντρωθώ και να σκεφτώ αυτό που πρέπει τη συγκεκριμένη στιγμή.
- είμαι πα΄ στα ποτά μουΕίμαι μεθυσμένος.
- είμαι πα΄ στα ποτά μουΈχω πολλά κέφια, περνάω καλά και δεν δίνω σημασία σε τίποτα.
- Είμαι που την Κύπρον.Είμαι από την Κύπρο.
- είμαι χαμαίΈχω πέσει κάτω από τα πολλά γέλια, ξεκαρδίστηκα.
- είντατι (ερωτηματικό)
- είνταλοςμε ποιον τρόπο
- Εις υγείανΣτην υγεία μας, πρόποση.
- είσαι η πελλάρα μουΣε γουστάρω τρελά.
- είσαι μια δύναμηΕίσαι σπουδαίος, τα καταφέρνεις καλύτερα απ' όλους.
- Εκατάλαβα σεΣε κατάλαβα, σε αναγνώρισα.
- έκαψα τζ̌' εκαούρτισα κάποιονΤαλαιπώρησα κάποιον ιδιαίτερα με τις πράξεις ή με τη συμπεριφορά μου.
- έκκιουΕυχαριστώ, πολύ ανεπίσημη σύντομη μορφή.
- εκλώστην τ’ άντερον μουΠεινάω πάρα πολύ.
- έμπην πόμπηνΤώρα πάει πια, έγινε, θα ήταν μάταιο να προσπαθήσεις να το αλλάξεις.
- ενδεν (άρνηση)
- εν για τον ΜακάριονΠρόκειται για κάτι που δεν σε αφορά, που δεν σε ενδιαφέρει.
- έν εν που το ππιριλλίν κάποιουΔεν τον αφορά, δεν έχει δικαίωμα να ασχολείται.
- έν έσ̌ει λάθοςΑυτός που είναι τέλειος, άψογος, που "δεν υπάρχει".
- έν έσ̌ει τίποτεΔεν υπάρχει τίποτα για το οποίο πρέπει να ανησυχείς, όλα είναι φυσιολογικά.
- έν έχω υπόθεσηνΕίμαι άχρηστος, για τα μπάζα.
- έν ιξέρω πού μου παν τα τέσσεραΔεν ξέρω τι μου γίνεται.
- έν καταλάβω γριδεν καταλαβαίνω τίποτε
- έν καταλάβω γριΔεν καταλαβαίνω τίποτα.
- εν κλανιές που σύρνειΛέει πελλάρεςή ππουνιές, πράγματα που δεν ευσταθούν.
- έν μου ντζ̌ίζειΔεν με αγγίζει, δεν με επηρεάζει καθόλου.
- Εν ο νους σου τζ̌αί μια λίρα τζ̌αί γυρίζει βίρα-βίραΛέγεται συνήθως όταν διαφωνούμε με κάποιον.
- έν παίζεταιΕίναι μοναδικός, ανεπανάληπτος.
- έν πατά μούγιαΔεν πατάει ψυχή.
- εν πίννεταιΔεν υποφέρεται, δεν αντέχεται.
- εν ποήλατον που οδηγώΟδηγώ πολύ αργό αυτοκίνητο.
- εν σε βάρκα που εγεννήθηκες;Χρησιμοποιείται για να δείξουμε σε κάποιον την ενόχλησή μας που δεν έκλεισε την πόρτα.
- έν σε ξέρωΔεν σε ξέρω, έγινες τόσο ρεζίλι που ντρέπομαι ακόμα και να πω ότι σε ξέρω.
- έν σηκώννω σούρτου μούρτουΔεν δέχομαι εύκολα την αντίδραση των άλλων, δεν σηκώνω πολλά-πολλά.
- εν σου πάειδεν έχεις το θάρρος να το κάνεις
- εν σου πάειΔεν τολμάς (να κάνεις κάτι), δεν το λέει η ψυχή σου.
- έν την παλεύκωΔεν τα καταφέρνω, δεν τα βγάζω πέρα.
- Εν της παπαθκιάς τα ξύλαΤα ξύλα ανήκουν στην παπαδιά (και έτσι τα προσέχει περισσότερο)
- εν της παπαθκιάς τα ξύλαΛέγεται όταν ανακαλύπτουμε την αξία κάποιου πράγματος στο οποίο αρχικά δεν δίναμε ιδιαίτερη σημασία.
- έν της τον δείχνωΔεν μου αρέσει καθόλου ως γυναίκα, μα καθόλου λέμε - τόσο που ούτε καν να της τον... δείξω δεν καταδέχομαι.
- εν τον/την βουρώΔεν ενδιαφέρομαι γι' αυτόν, δεν έχω νέα του, ούτε ασχολούμαι να μάθω.
- έν του το είχαΔεν τον θεωρούσα ικανό, δεν φαινόταν τέτοιος τύπος.
- έν υπάρχειεντυπωσιακός, εξαιρετικός
- έν υπάρχειΠρόκειται για κάποιον ή κάτι μοναδικό, καταπληκτικό, εξαιρετικό!
- εν φακκώ πενιάνΔεν με νοιάζει καθόλου, δεν δίνω δεκάρα.
- έν χάννειΔεν παίζεται, είναι τέλειος, καταπληκτικός.
- Εν΄δανεικά τα πίσκαλα (χειροκροτήματα) στον γάμον.Όταν θέλει να πει κανείς πως παραμένει ανταπόδοση σε μια του εκδούλευση.
- έναιείναι
- έναν καρατέλλονΈνα σωρό, μία τεράστια ποσότητα.
- έναν μέτρον με τα σ̆έρκα στην ανάτασηνΠολύ κοντός.
- έναν σ̌σ̌ίστονΠολύ μεγάλη ποσότητα.
- ένιγουεϊΌπως και να' χει.
- ένναμόριο για τον μέλλοντα, όπως το θα
- εννά γυρέψω κάποιονΘα τον γράψω κανονικά, δεν θα ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό που θέλει.
- εννά κάμω search κάποιονΒλ. εννά κάμω σερτς̌ κάποιον.
- εννά κάμω σερτς̌ κάποιονΘα αδιαφορήσω εντελώς, δεν θα ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό που θέλει.
- εντάΚαλά, εντάξει.
- εντάΈτσι κι έτσι.
- εν’ αρκημόςΔεν είναι δύσκολο, δεν θέλει και πολύ.
- εξίκκηςΑυτός που δεν έχει πολύ μυαλό, που είναι μειωμένης αντίληψης και λέει ή κάνει βλακείες.
- εξόστ της μοτόραςH εξάτμιση της μοτοσυκλέτας· εκτός από την κυριολεκτική της σημασία, η φράση χρησιμοποιείται για να δηλώσει την διαπίστωση μίας αδικίας, μίας άνισης μεταχείριση
- επανορθωτικήΗ μεγάλη περιοχή του τερματοφύλακα στο ποδόσφαιρο.
- έππεσεν τ' αρφάλιν μουΠεινάω πάρα πολύ, πεθαίνω της πείνας.
- έρκεται γάντινΈρχεται κουτί, πολύ βολικά, άψογα.
- έρκουμαιέρχομαι
- έσ̆ει αγγούρινΑποκλείεται, δεν υπάρχει περίπτωση.
- έσ̌ει κούσπον στο ΜιτσερόνΑποκλείεται, με τίποτα· χρησιμοποιείται περίπου όπως το ΄κάνε όρεξη΄.
- έσ̌ει τσ̌ανςΥπάρχει πιθανότητα, υπάρχει περίπτωση.
- έσ̌ει χάζινΈχει γούστο, είναι διασκεδαστικό.
- έσ̌ει χάζινΕλπίζω να μην ισχύει ότι...
- Έσ̆εις παιθκιά;Έχεις παιδιά;
- έσ̆εσα μέσαΑπέτυχα.
- εσ̌έστην η Φανού (στ' αλώνιν)Σιγά το πράγμα, σιγά τ' αυγά.
- εσ̆σ̆έββερεβεΛέγεται ευφημιστικά αντί του εσ̆σ̆έξιξιν.
- εσ̌σ̌έκκιπινΜε το ζόρι.
- εσ̆σ̆έμπηξινΕπιφώνημα αγανάκτησης, σημαίνει κάτι σαν 'αμαν ρε, γαμώτο' ή 'έλεος πια, φτάνει'.
- εσ̌σ̌έξιξινΕπιφώνημα αγανάκτησης, αντίστοιχο με το νεοελληνικό γαμώτο.
- έσσωστο σπίτι
- έτσι θέλει το καττίνΑπάντηση στην ερώτηση "γιατί;" όταν αυτή θεωρείται ανόητη, άκαιρη ή ενοχλητική.
- έφα τζ̆' άψαΈφαγα πολύ ξύλο.
- εφάμεν τον βουν τζ̌' έμεινεν ο νούροςΤελειώσαμε το μεγαλύτερο ή και δυσκολότερο μέρος μίας διαδικασίας και χρειάζεται μία τελευταία προσπάθεια για να την ολοκληρώσουμε.
- εφτά πατούς νουνΜεγάλη εξυπνάδα, πολύ μυαλό.
- έφυεν μου (λλίον)Υπερβάλλω, το παρακάνω.
- έφυεν σου λλίον (πισ̌σ̌ούιν)Υπερβάλλεις, τα παραλές.
- Εχάρηκα πολλά που σε / σας γνώρισα.Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία.
- έχω (τα) αρτζ̆ίθκιαΈχω θάρρος, έχω μεγάλη ηθική αντοχή.
- έχω κάποιον σ̌εσμένονΠεριφρονώ κάποιον, δεν τον υπολογίζω, τον έχω χεσμένο.
- έχω σε δειν(πρχ) Σε παρακολουθώ, σ΄έχω στο μάτι.
- Έψημαπετιμέζι
- έψησα τζ̌' εκαούρτισα κάποιονΒλ. έκαψα τζ̌' εκαούρτισα κάποιον.
Ζ
- ζάβαλλε (μου)Κρίμα, ατυχία.
- ζάβαλλιΒλ. ζάβαλλε (μου).
- ζαβάσταβαΉταν τα θρυλικά τυφέκια της Εθνικής Φρουράς πριν τα G3. Το όνομα τους ήταν Ζάσταβα, αλλά ήταν τόσο ξακουστά για την “ευστοχία” τους που πήραν την ονομασία Ζαβάσ
- ζάμπαγάμπα
- ζαοθωρώΣτραβοκοιτάζω, κοιτάζω με τρόπο που δείχνει περιφρόνηση, δυσαρέσκεια ή απειλή.
- ζαόκασ̌αΠολύ άσχημη γυναίκα, πολύκάσ̌α.
- ζαόμουλαΓυναίκα πολύ άσχημη, με ασύμμετρα, "στραβά" χαρακτηριστικά.
- ζαομούτσουνοςΆσχημος, κακομούτσουνος.
- ζάριν(μτφ) Αυτός που δεν καταλαβαίνει πολύ καλά τι γίνεται, που είναι λίγο βλάκας.
- ζευκαρούινΖευγαράκι που επιδίδεται σε περιπτύξεις μέσα στο αυτοκίνητο, σε απόμερη περιοχή.
- ζιβανίακυπριακό απόσταγμα από στέμφυλα σταφυλιού, είδος τσίπουρου
- ζόλοςβρωμιά
- ζόλοςΠολύ άσχημη μυρωδιά, μπόχα.
- ζόλοςΑυτός που μυρίζει πολύ άσχημα.
- ζοππόβορτοςΑυτός που είναι εντελώς ζόππος, χώρκατος και βλάκας μαζί.
- ζόπποςΑυτός που είναι ανόητος, αλλά και αδέξιος, ανίκανος για κάτι.
- ζυάζω κρομμύθκιαΑποκοιμιέμαι καθιστός και δεν μπορώ να κρατήσω το κεφάλι μου σταθερό.
- ζυάλετρατο σύνολο των εξαρτημάτων του αρότρου και του ζυγού
Η
- η θκεια που την ΡωσσίανΗ περίοδος της γυναίκας.
- η κόρη του ΤσιτσίνιαΑυτή που είναι πολύ πλούσια.
- η Μαρικκού που τα ΛεύκαραΑπροσδιόριστο πρόσωπο, που κανείς δεν γνωρίζει.
- η Μαρίνα που την ΟρόκλινηΜοιραία γυναίκα, για χάρη της οποίας ένας άντρας μπορεί να κάνει οποιαδήποτε τρέλα.
- η μούττη μου φκαίννει οφσάιτΈχω πολύ μεγάλη μύτη, είμαι μυτόγκας.
- η πρώτη τάξη εσκόλασενΝα φεύγουν οι πρωινοί.
- Η ρκά (γριά) έτσι καταχείμωνα τ’ αγγούρινε γυρεύειΓια εκείνους που γυρεύουν κάτι έξω από την πόρτα.
- η Σουηδέζα της Ασγάτας(πρχ) Η χωριάτισσα που το παίζει χίππισσα.
- η συτζ̌ιά του μαύρουΑυτός που κατηγορείται πάντα για όλα, που του φορτώνουν πάντα το φταίξιμο.
- η τζ̌οιλιά μου παίζει ταμπουρλέκκινΠεινάω πάρα πολύ, γουργουρίζει η κοιλιά μου από την πείνα.
- Ήρτεν σαν την κούππαν την άπαννηνΛέγεται για κάποιον που έχει ευθύνη αλλά παριστάνει ότι δεν φταίει.
Θ
- θέκιουΕυχαριστώ, από το αγγλικό thank you, πιο ανεπίσημο και ελαφρύ από το ευχαριστώ.
- θέλω δίμμανΕίμαι τρελός για δέσιμο, πρέπει να με συγκρατήσουν για να μην παραφερθώ από το θυμό μου.
- θέλω δίμμανΓελώ ασυγκράτητα, τόσο που θα έπρεπε να με δέσουν για να με σταματήσουν.
- θερίζωΜαρκάρω επικίνδυνα τον αντίπαλο.
- θερκόνφίδι
- θκιανεύκωτριγυρίζω
- θκιαολίζουμαιΝευριάζω, πιάννει με το γύρισμαν.
- θκυο ππαλιέςΣτα γρήγορα, στο άψε-σβήσε.
- θωρώβλέπω, κοιτάζω
Ι
- ίλλε τζ̆αι καλάΝτε και καλά, οπωσδήποτε.
- ίντα chanceΒλ. ίντα τσ̌ανς.
- Ίντα δουλειάν κάμνεις;Τι δουλειά κάνεις;
- ίντα πελλός που είμαιΤι τρελλάρας που είμαι· χρησιμοποιείται αυτοαναφορικά, αλλά και για να ειρωνευτεί αυτούς που πουλάνε τρέλα.
- ίντα τσ̌ανςΑποκλείεται, δεν υπάρχει περίπτωση.
- Ίνταλος σε λαλούν;Πώς σε λένε; Ερώτηση για το όνομα κάποιου.
- Ίνταμπου κάμνεις;Τι κάνεις; Πιο έντονα διαλεκτική εκδοχή της ίδιας ερώτησης.
- ίουΕπιφώνημα που δείχνει αηδία, απέχθεια.
- ίσ̌σ̌αλλαΜακάρι, αν θέλει ο Θεός (από το αραβικό inshallah).
- ισχυρό!(πρχ) Χαρακτηρισμός για κάτι που μας αρέσει ιδιαίτερα.
Κ
- κάγκαρος, καγκάραΆνθρωπος ψηλός, αλλά άχαρος.
- καθηγητήςΑυτός που είναι πολύ καλός σε κάτι.
- καθίσκω την κάποιουΤου την φέρνω.
- κάθουμαι πα στ' αφκιά κάποιουΠρήζω κάποιον, τον ζαλίζω με τη γκρίνια, με τις απαιτήσεις και τη μουρμούρα μου.
- κακανάρεστοςιδιότροπος
- κακαουσκιάςΑυτός που φέρνει κακή τύχη, ο γρουσούζης.
- κακομάζαλοςΟ μίζερος, ο κακομοίρης.
- καλά Χριστούγεννακαλά Χριστούγεννα
- καλαδερφόςπαιδί του αναδόχου
- καλάθαμεγάλο καλάθι
- καλαθίζωβάζω πράγματα σε καλάθι
- καλαμαράκινΒλ. καλαμαρούιν.
- καλαμαράςΕλλαδίτης (συχνά υποτιμητικά)
- καλαμαράςΑυτός που κατάγεται από την Ελλάδα (σε αντιδιαστολή με τους Έλληνες από άλλα μέρη, κυρίως από την Κύπρο).
- καλαμαρούινΟ καλαμαράς, ιδιαίτερα όταν είναι νεαρός.
- καλαποδιάζωβάζω καλαπόδι σε υπόδημα για να διορθωθεί
- καλάρωπείθω
- Καλήν όρεξην και καλήν χώνεψην Πιστού μας.Καλή όρεξη και καλή χώνεψη. Ευχή για φαγητό.
- καλλικώννωΠετυχαίνω το στόχο.
- καλλίτζ̌ινΔιαβρωμένο όπλο.
- καλόν μωρόνΚαλό σε χαρακτήρα, ευχάριστο νεαρό άτομο και καμιά φορά και κατοικίδιο ζώο.
- καλοτάρινκαλοκαιρία
- καμαρκάζωσκεπάζω το πρόσωπο κοιμισμένου μωρού για να μην το ενοχλούν μύγες
- Κάμε το καλόν και ρίξτο στο γιαλόνΔίνε απλόχερα χωρίς να περιμένεις τίποτα· πράττε με γενναιοδωρία και σκοπό.
- καμένος, -η -οΑυτός που είναι πωρωμένος, κολλημένος με μια συγκεκριμένη δραστηριότητα ή χόμπι σε σημείο που να μην μπορεί να ασχοληθεί τίποτε άλλο.
- καμένος, -η -οΑυτός που είναι βλάκας, χαζός.
- καμήλαΑυτός που δεν ξεχνάει και δεν συγχωρεί, που είναι μνησίκακος.
- καμήλαΓυναίκα υπεβολική ψηλή και μάλλον άχαρη.
- καμήλα κλάννει στο ΠεντάκωμοΆλλα λέμε, άλλα κάνουμε.
- κάμνει μου/σου... κλικΜου κινεί το ενδιαφέρον, με εντυπωσιάζει θετικά.
- κάμνωκάνω
- κάμνω αππάσανΦυλάω ένα καλό χαρτί για να παιχτεί στους επόμενους γύρους στην πιλόττα.
- κάμνω κάποιον μαρτούιν(πρχ) Δέρνω κάποιον άσχημα, τον σπάω στο ξύλο.
- κάμνω κάποιον πότσανΚάνω κάποιον σκόνη, τον κερδίζω με ευκολία.
- κάμνω κάποιον φοινιτζ̆ιάΕγκωμιάζω κάποιον, κυρίως όταν δεν είναι παρών.
- κάμνω κάτι γυαλλίνΚαθαρίζω κάτι πολύ καλά.
- κάμνω μύλλεςΧαίρομαι με τον πόνο, με την αποτυχία του άλλου.
- κάμνω πίππανΚάνω πίππα, πεολειχία.
- κάμνω πίππαν(μτφ) Καλοπιάνω κάποιον συνήθως ανώτερό μου για ευνοϊκή μεταχείρηση.
- κάμνω σκιπΠαραλείπω, προσπερνώ μια υποχρέωση ή μία διαδικασία.
- κάμνω σ̌όουΕντυπωσιάζω με την απόδοση μου, κάνω κάτι καλύτερα από κάποιον άλλο.
- κάμνω τα δύο επί έναΤα κάνω λίμπα, καταστρέφω ό,τι βρω μπροστά μου.
- κάμνω τα κάποιου παττιχούεςΤου τα πρήζω, του τα κάνω τσουρέκια.
- κάμνω τα κάποιου φράππεςΤου τα πρήζω, του τα κάνω τσουρέκια.
- κάμνω τα παλλούτζ̆ια μου χρυσάΚερδίζω πολλά λεφτά, θησαυρίζω.
- κάμνω τα πεύτζ̌ινΚάνω κάτι με τον καλύτερο τρόπο, τέλεια, τζάμι.
- κάμνω τα πίλιεςΜπερδεύομαι, τα κάνω θάλασσα, αποτυγχάνω.
- κάμνω τα πίλιεςΤσακώνομαι με κάποιον, γίνομαι μπίλιες.
- κάμνω τα πίττεςΤα κάνω χάλια, θάλασσα.
- κάμνω τα πόντουςΒλ. κάμνω τα πούττους.
- κάμνω τα πούττουςΤα κάνω μουνί, τα θαλασσώνω.
- κάμνω τα σκατά χαλλούμια τζαι τα κότσιρα τυρκάΛέω ή κάνω άσχετα πράγματα, ό,τι νάναι.
- κάμνω τζ̌οιλιάνΧαλαρώνω με αποτέλεσμα να γίνομαι μονότονος ή και βαρετός.
- κάμνω την αμπέλινΤρώω πολύ και καλά, σκάω στο φαΐ.
- κάμνω την παούρινΣτέκομαι τυχερός, μου κάθεται καλά.
- κάμνω την ππιριλλίνΤρώω πάρα πολύ,την κάνω αμπέλι.
- κάμνω την ταρράτσανΤρώω πάρα πολύ, χορταίνω εντελώς.
- καμπανο-Πρώτο συνθετικό λέξεων που χρησιμοποιείται επιτατικά, για να δείξει ότι κάποιος φέρει 100% το αρνητικό χαρακτηριστικό που εκφράζει το δεύτερο συνθετικό: καμπανό
- καμπανόβορτοςAυτός που είναι υπερβολικά χοντρός, εντελώς βόρτος.
- καμπανόγαροςΑυτός που είναι εντελώς βλάκας.
- καμπανόκκελοςΟ βλάκας, αυτός που το μυαλό του είναι άδειο.
- κανείφτάνει, αρκετά
- κανεί τζ̆' εν κόκκαλαΦτάνει, έλεος, δεν πάει άλλο!
- κανεί τζ̆' εν κόκκαλαΦτάνει πια, έλεος!
- καννίνΑυτός που είναι πολύ λεπτός, σαν καλάμι του ψαρέματος.
- καντανάκηςΑυτός που είναι ψηλός και λεπτός, ο ψιλόλιγνος.
- καντήλαποτήρι, κύπελλο
- καουρτώταλαιπωρώ
- καουρτώ(μτφ) Ταλαιπωρώ κάποιον, τον 'τσιγαρίζω'.
- καπαρέΜπάχαλο, ξέφραγο αμπέλι, μπουρδέλο.
- καπίραφρυγανιά
- καπίραΑυτός που είναι εντελώς μαστουρωμένος, κρουσμένος.
- καπλατίζωΞυλοφορτώνω, δέρνω κάποιον.
- καπόΟ γύρος κατά τον οποίο μία ομάδα κερδίζει όλα τα φύλλα στην πιλόττα.
- καπρόσ̌οιροςΑγριογούρουνο.
- καπρόσ̌οιρος(μτφ) Πολύ χοντρός άντρας.
- κάπωςΜε τρόπο ασυνήθιστο, που δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς· μπορεί να αναφέρεται σε κατάσταση ή διάθεση που θεωρούμε αρνητική ή θετική, ακόμα και ερωτική.
- καραγκιόζηςΑυτός που αρνείται να σοβαρευτεί.
- καρακουκλάραΠολύ όμορφη και ελκυστική γυναίκα.
- καράολοςσαλιγκάρι
- καράςΟ άσος καρό στην πιλόττα.
- καρβούνι να φκάλειςΣκασμός!
- καρκανίκαβλοςΆνθρωπος υπερβολικά ψηλός και αδύνατος, ψηλολέλεκας.
- καρκινοστάρτερΑναπτήρας.
- καρκόλακρεβάτι
- καρτάναΑνδρογυναίκα, γυναίκα άγρια, σέρτισσα.
- καρτάναΓυναίκα χαμηλού ήθους, πόρνη.
- καρτζίναπέναντι
- κάρφαςΟ καταδότης, το καρφί.
- κάσ̌αΠολύ άσχημη γυναίκα.
- κάσ̌αΑγροτικό αυτοκίνητο, διπλοκάμπινο.
- κασάπηςΠοδοσφαιριστής που κάνει πολύ σκληρά φάουλ.
- κάσ̌αςΑυτός που οδηγεί κάσ̌α, αγροτικό αυτοκίνητο.
- Κατά μάναν, κατά τζύρην, κατά θκιόν καραβοτζύρηνΤα παιδιά συχνά μοιάζουν στους γονείς τους (και στον χαρακτήρα, τις συνήθειες, τα προτερήματα και τα ελαττώματα).
- κατάπελλοςΑυτός που είναι εντελώς πελλός, που η τρέλλα του δεν παίζεται.
- καταπίννω γλιστιρίανΦλυαρώ ακατάπαυστα, δεν βάζω γλώσσα μέσα.
- καταχάληςΑυτός που έχει χάλια εμφάνιση, ο βρομιάρης.
- κάτι πάει χιΚάτι πάει στραβά.
- κατινιόνΚουτσομπολιό.
- κατουρώ κάποιουΑδιαφορώ για κάποιον, δεν του δίνω σημασία.
- κατράςΑυτός που έχει μαυρίσει πάρα πολύ, που έχει γίνει πίσσα από το μαύρισμα.
- κατράςΆνθρωπος της μαύρης φυλής.
- κάτσε γάρε ψόφαΖήσε Μάη μου να φας τριφύλλι· έκφραση δυσαρέσκειας για κάτι που αργεί πολύ, που χρονοτριβεί.
- Κάτσε την μμάππα χαμαί.Μην κάνεις τον έξυπνο.
- κατσέλλααγελάδα
- κατσουρκάζωκαίω, ψήνω, φλέγω
- καττούιν(μτφ) Αυτός που είναι ήσυχος σαν γατάκι, που δεν αντιδρά και ανέχεται τα πάντα.
- κάτττου κάτττουΣτα κρυφά, στα μουλωχτά.
- κατύσιη σουαλίμονό σου
- κατωβυζούΑυτή που έχει μεγάλα, αλλά πεσμένα βυζιά.
- καύκαΗ ερωμένη παντρεμένου άντρα.
- καύκαΗ γκόμενα, η κοπέλα, η φιλενάδα κάποιου.
- καυκούαΒλ. καύκα.
- καυλάντης, -ισσαΑυτός που κάνει ό,τι του καυλώσει, ό,τι γουστάρει - και κατ' επέκταση αυτός που ξέρει να χαίρεται τη ζωή.
- καυλάντης, -ισσα(ειρων.) Αυτός που το παίζει ωραίος και σπουδαίος και κατ' επέκταση που νομίζει ότι μπορεί να κάνει ό,τι του καυλώσει.
- κάχλαΤο φλέγμα του αποχρεμπτομένου που παράγεται από παθολογικές αιτίες, κυρίως μετά από κρυολόγημα ή μια νύχτα κραιπάλης, πιθανότατα συνοδευόμενη με βήχα από τσιγάρ
- κάχλαΗ κουβέρτα του στρατού, που συνήθως είναι πολύ λερωμένη.
- κάχλαΠολύ άσχημη γυναίκα.
- κάχληςΒρομιάρης.
- κάχτοςΑυτός που είναι ιδιαίτερα άτυχος.
- κεντικελένηςΑυτός που είναι άξεστος, αμόρφωτος.
- κεντώΑυτοσχεδιάζω σε κάτι που κάνω με επιτυχές αποτέλεσμα.
- κηφήναςΟπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοια.
- κίλληςΑυτός που είναι αγενής και χωρίς ευαισθησίες, ο γάρος.
- κινέζοςΟπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοια.
- κίνηση μεγάλου παίχτουΕξαιρετικά πετυχημένη επιλογή ή ενέργεια.
- κιστίζωαγανακτώ
- κιτρόμηλονεράντζι
- κίττοςΚακός μαθητής, σκράπας.
- κίττοςΠάτος, μηδέν.
- κιττώννωΠηγαίνω άσχημα, αποτυχαίνω σε γραπτή εξέταση.
- κκελλέκεφάλι
- κκελλέ αμόνι(ν)Άνθρωπος ξεροκέφαλος, που δεν αλλάζει γνώμη με τίποτα.
- κκελλέ καζάνινΚεφάλι βαρύ, που έχει ζαλιστεί από το ποτό, τη φασαρία, την πολλή δουλειά...
- κκελλέ κουλούμπραΆνθρωπος ξεροκέφαλος, αγύριστο κεφάλι.
- κκελλέ της βίλλαςΗ βάλανος του βίλλου, το πουτσοκέφαλο.
- κκελλέ της βίλλαςΑυτός που είναι φαλακρός και άσχημος, βιλλομούτσουνος.
- κκελλετζ̌ήςΑυτός που είναι χοντροκέφαλος, που δεν καταλαβαίνει εύκολα.
- κκελλετζ̌ήςΑυτός που είναι πολύ ξεροκέφαλος, ισχυρογνώμονας.
- κκελλής(σημασία προς επιβεβαίωση)
- κκερχανετζ̆ής(πρχ) Αυτός που συχνάζει στους οίκους ανοχής, ο πουτανιάρης.
- κκεττάπαΛυσάρι, σχολικό βοήθημα που δίνει λύσεις σε ασκήσεις άλλων βιβλίων.
- κκεττάπαΤετράδιο με σημειώσεις.
- κκέφινκέφι, διάθεση
- κκιάορκας σουΠωπω, αμαν, διάολε!
- κκιλιντζ̌ιρκόνΚάποιος ή κάτι που είναι βρώμικο, απεριποίητο, ελεεινό.
- κκιλιντζ̌ιρκόνΣύνολο ανθρώπων που θεωρούνται βρομιάρηδες, ελεεινοί.
- κκιλίντζιροςΑυτός που είναι βρομιάρης και ατημέλητος.
- Κκιοφτέριαποξηραμένο κομμάτι ππαλουζέ
- κκοπάρωΑντιγράφω, μιμούμαι.
- κκοπάςΑυτός που αντιγράφει, που κοπάρει.
- κκουλάρωΗρεμώ, χαλαρώνω.
- κκουλλάςΑυτός που είναι ωραίος και άνετος τύπος και μάλιστα τον θαυμάζουν γι' αυτό.
- κλoτσώ την σίκλανΠεθαίνω, τα τινάζω.
- κλαδεύκω κάποιονΚάνω πολύ επικίνδυνο μαρκάρισμα στο ποδόσφαιρο.
- κλαίωΓελάω πάρα πολύ, μέχρι δακρύων.
- κλάννω μαραπέλλεςΔυσκολεύομαι πολύ με κάτι που πρέπει να κάνω, κινδυνεύω να αποτύχω.
- κλάννω με ξένον κώλονΚάνω τις δουλειές μου με μέσα άλλων.
- κλεψ̆ιάΚάτι που είναι σίγουρο ότι θα γίνει.
- κλικκώννωΔημιουργώ κλίκα.
- κλούβατζ̌ηςΠοδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην επίθεση, χωρίς συνεισφορά στην άμυνα της ομάδας του.
- κλωστρόςΑυτός που είναι κουνιστός, θηλυπρεπής, ομοφυλόφιλος.
- κνήθω πούττονΤεμπελιάζω, δεν κάνω τίποτα όλη μέρα, το ξύνω.
- κόζιν(στην τράπουλα) Το ισχυρότερο χαρτί ή το ατού, το «χρώμα» που έχει οριστεί ως ισχυρότερο σε ένα παιχνίδι.
- κόζινΑυτός που είναι ηλίθιος.
- κοκκόνακουκούτσι
- κοκκονόσυκονΕλάχιστο μυαλό, σαν κουκούτσι από σύκο.
- κοκορούινΓυάλινη μπίλια με τρία χρώματα στο εσωτερικό της.
- κολοκασόφυλλον(μτφ) Αυτός που είναι ανόητος, βλάκας.
- κόλοκοςΒλ. κολότζ̌ιν.
- κόλοκος(μτφ) O χαζός, ο αγράμματος.
- κολότζ̌ινΑυτός που δεν κατανοεί τις εξηγήσεις που του δίνουν, ο χοντροκέφαλος.
- κόμματοςΗ πολύ όμορφη γυναίκα, αυτή που είναι καταπληκτικό 'κομμάτι'.
- κομμένοςσε αδιέξοδο, σταματημένος
- κομμένος(μτφ) Ο σταματημένος, αυτός που βρίσκεται σε αδιέξοδο.
- κομμένος(μτφ) Στην κυπριακή αργκό, αυτός που είναι τέλειος, άρτιος, άψογος.
- κοντοβίλληςΑυτός που έχει μικρόν βίλλον, ο μικροτσούτσουνος.
- κοντολόημανσύντομη ομιλία
- κοντολοήςσύντομα, με λίγα λόγια
- κοντολοῶλέω λίγα λόγια
- κοντοπάλλουκονΠολύ κοντός άνθρωπος.
- κοντοπίθαρονΠολύ κοντός άνθρωπος.
- κόντος μάκροςΠαιδικό παιχνίδι με μπίλιες.
- κόντραΣε περίπτωση ισοπαλίας στην πιλόττα, η τελευταία παρτίδα, αυτή που υποχρεωτικά θα αναδείξει νικητή.
- κοντράππαροςΑυτός που δεν είναι πια ακμαίος, που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των συνθηκών.
- κοντρογάουρο(ν)Ο γάρος ο κόντρης, αυτός που είναι πεισματάρης και εκδικητικός.
- κοπέλλιννεαρός άντρας, παλικάρι· παλιότερα και βοηθός
- κοπέλλιν νάιλονΝεαρό άτομο που προσέχει την εμφάνιση και τους τρόπους του, που είναι αυτό που λένε "καλό παιδί από καλή οικογένεια" και το δείχνει.
- κοπελλούακοπέλα
- κοπελλούεςΚοπελίτσες, υποκοριστικό του «κοπέλλες».
- κόπου του βούρουTρέχα να γλυτώσεις.
- κόρηκορίτσι
- κόρη μουΚόρη μου. Τρυφερή προσφώνηση.
- κορούεςΚορίτσια (κυπριακή λέξη).
- κόρτακονΣκασμός!
- κορτώννω νούρονΠεθαίνω, τα τινάζω (κυρ. "τεντώνω την ουρά").
- κοτζιάκαρηγριά
- κοτσάναΒλακεία, χαζομάρα.
- κότσιρος (2)Το πιτσιρίκι, ιδιαίτερα όταν είναι αναιδές και μας εκνευρίζει.
- κοτσιρόσ̆σ̆υλλοςΆνθρωπος με πολλά ελαττώματα, για τον οποίο έχουμε τη χείριστη γνώμη
- κοτσιρούινΥποκοριστικό του κότσιρος.
- κουβαλώ κάποιουςΚάνω όλη τη δουλειά για τους άλλους.
- κουέλλαπροβατίνα
- κούζαυδρία, στάμνα
- κούκκουφοςΟ άνθρωπος που είναι μόνος του.
- κουλάκκιναυτί
- κούλλουμακκαΆνω-κάτω, κουλουβάχατα.
- κουλλούρινκουλούρι, ψωμάκι σε σχήμα κρίκου
- κουλλουφκιόνΚατάσταση ακαλαίσθητη, που μόνο σε κούλλουφο ταιριάζει,γυφταριό.
- κούλλουφοςAυτός που είναι πολύ ατημέλητος, άθλιος.
- κούλλουφοςΟ καταγόμενος από τα Κοκκινοχώρια.
- κουλούτζ̌ινΑυτός που είναι εντελώς αγράμματος, "τυφλός".
- κουλούτζ̌ινΑυτός που δεν βλέπει μπροστά του, συνήθως επειδή είναι πολύ μεθυσμένος.
- κουμέρακουμπάρα
- κουμπάροςΆνθρωπος με τον οποίο έχουμε οικειότητα.
- κουμπάροςΠροσφώνηση που χρησιμοποιείται δημιουργήσει κλίμα αμεσότητας, άσχετα από το βαθμό γνωριμίας με το άτομο στο οποίο απευθύνεται.
- κούνελλοςΣτρατιώτης που δεν έχει σκοπιά ή άλλη υπηρεσία, που τεμπελιάζει.
- κουνόσ̌σ̌υλλοςΟ χαραμοφάης, αυτός που τεμπελιάζει και ζει σε βάρος των άλλων.
- κουντώ τ’ αφκόν με την μαναβέλλανΒλ. τζ̌υλώ τ΄ αφκόν με την μαναβέλλαν.
- κουπέπιαντολμάδες
- κούππα άπαννηΑυτός που απαλάσσεται από κάθε κατηγορία, που τη βγάζει καθαρή παρόλο που η αθωότητά του δεν είναι αποδεδειγμένη.
- κουππάςΟ άσος κούπα στην πιλόττα.
- κουππίνΚάτι πολύ εύκολο, κάτι που το έχουμε σίγουρο.
- κουραπιέςΑυτός που μεταφέρει ναρκωτικά, το βαποράκι.
- κουρατάςΚάτι ή κάποιος που αποτελεί ενόχληση, μπελά.
- κουρκουτάςμεγάλη σαύρα
- κουρκουτάςΑυτός που είναι ιδιαίτερα προσαρμοστικός, τόσο που μπορεί να θεωρηθεί διπρόσωπος, ο χαμαιλέοντας.
- κουρκούτζ̌ιελλοςΚάφρος, άνθρωπος άξεστος και αγενής.
- κουρούπεττος, -ισσα(πρχ) Ο επιπόλαιος, αυτός που γυρίζει εδώ κι εκεί με μία τάση για αλητεία.
- κουρούπεττος, -ισσαΑυτός που είναι ανόητος, κουφιοκέφαλος.
- κούσβοςΒλ. κούσπος.
- κούσποςΑυτός που είναι βλάκας, που δεν κατανοεί τις εξηγήσεις που του δίνουν.
- κούσπος(μτφ) Αυτός που είναι άξεστος, αμόρφωτος.
- κουτουλλώΝυστάζω πολύ, κουτουλάω από τη νύστα.
- κουτσ̆ιά καθαρισμέναΚαθαρές κουβέντες, σαφείς και ειλικρινείς.
- κουτσιήνείδος μεγάλου φασολιού (κουκί ή γίγαντας)
- κούφαΓυναίκα ύπουλη και υποκρίτρια.
- κουφήοχιά, φαρμακερό φίδι
- κουφή τριτζ̆έφαληΑυτός που είναι ύπουλος και συμφεροντολόγος.
- κοφίνακοφίνι
- κόφκω (την) κκελλέν (κάποιου)Ζητώ πολύ ψηλή τιμή, στοιχίζω πάρα πολύ.
- κόφκω λάσπηνΤο βάζω στα πόδια, φεύγω σαν κυνηγημένος.
- κόφκω λουβάνες(πρχ) Βλ. πουλώ λουβάνες.
- κόφκω μαλαήν(μτφ) Την ψυλλιάζομαι, διαισθάνομαι ότι κάτι θα γίνει.
- κόφκω ξύλα(μτφ.) Ροχαλίζω πολύ δυνατά.
- κόφκω παγάκιαΚρυώνω πολύ, γίνομαι κρύος σαν παγάκι.
- κόφκω τ' άντερα μουΩς τερματοφύλακας, έχω πολύ υψηλή απόδοση σε ένα ματς.
- κόφκω τα κκόφλεϊξΣταματώ να λέω μεγάλα ψέματα και υπερβολές.
- κόφκω το κουρίν μουΚοιμάμαι, ρίχνω έναν υπνάκο.
- κόφκω τούφεςΚοιμάμαι.
- κόφκω φλέβανΝιώθω τόσο μεγάλη πλήξη ή απελπισία που θα μπορούσα να αυτοκτονήσω κόβοντας τις φλέβες μου.
- κόφκω φλέβανΕίμαι τόσο ερωτευμένος που θα μπορούσα να αυτοκτονήσω κόβοντας τις φλέβες μου.
- κοφτά τζ̌αι τρικωμίτικα(πρχ) Καθαρά και χωρίς περιστροφές.
- κοφτάρωΝευριάζω, κάνω μούτρα.
- κόφταςΑυτός που είναι πάντα εκνευρισμένος, ο τσαντίλας.
- κοψονούρης(μτφ) Αυτός που στροφάρει, που είναι έξυπνος και ικανός.
- κρέαςΟ τεμπέλης, αυτός που βαριέται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.
- κρέαςΟ άχρηστος ποδοσφαιριστής, που δεν παίζει καλά.
- κρεμμαλίζωκρεμώ πάνω από γκρεμό
- κρέμμεταιΟυδέν νεώτερον, καμία εξέλιξη, η κατάσταση παραμένει σταθερή.
- κρεπάρωΕπιβάλλω τιμωρία.
- κρούζωΚαίω... τα εγκεφαλικά μου κύτταρα, τα παίζω τελείως.
- κρούζω το βλαντζ̌ίν κάποιουΤαλαιπωρώ κάποιον πάρα πολύ, τον φέρνω στα όριά του (κυριολεκτικά "του καίω το συκώτι").
- κρουσμένοςΑυτός που είναι μαστρουρωμένος, που βρίσκεται υπό την επήρεια ναρκωτικών.
- κρουσμένοςΑυτός που τα έχει χαμένα, που τα έχει παίξει για τα καλά.
- κρυόκωλοςΑυτός που είναι ξινός, αντιπαθητικός και χωρίς καμία αίσθηση του χιούμορ.
- κρύφωΠροσποιούμαι ότι δεν γνωρίζω τίποτα, κάνω την πάπια.
- κρύψεΣώπα, μη μιλάς.
- κρύψε να περάσουμενΒλ. κρύψε.
- κύρηςπατέρας
- κύστημαΗ πίκα, η πεισματική μνησικακία που νιώθει κάποιος όταν θεωρεί ότι θίγεται.
- κυστημένοςΠειραγμένος, πικαρισμένος.
- κυστίζωΤρώγομαι μέσα μου, νιώθω πικαρισμένος.
- κωλοβαρώΠερνώ άσκοπα την ώρα μου χωρίς να κάνω κάτι ουσιώδες,τεμπελιάζω.
- κώλοςΑυτός που είναι πολύ τυχερός, ο κωλόφαρδος.
- κώλος τζ̌αι βρατζ̌ίν(πρχ) Κολλητοί, αχώριστοι.
- κώλος της πυράςΠολλή ζέστη, καύσωνας.
- κώλος τίτσιροςΧαρακτηρισμός για κάποιον χωρίς χρήματα.
- κώλος τίτσιροςΑυτός που δεν έχει καθόλου χρήματα, που είναι απένταρος.
- κωλοσφόντζινΧαρτί υγείας.
- κωλοσφόντζινΚάποιος ή κάτι που δεν έχει καμία αξία.
- κωλοτιτσίροςΒλ. κώλος τίτσιρος.
- κωλούινΑυτός που είναι κώλος, ο τυχεράκιας.
- κωλοΰρισηΗ συσσώρευση λίπους στους γλουτούς, τα ψωμάκια.
- κωλώννωΔιστάζω, δεν έχω το θάρρος να δράσω.
- κωλώννωΜένω ακίνητος, στάσιμος.
Λ
- λαβέζινκαζάνι
- λαλλάραΥπερβολική ζέστη, καύσωνας.
- λαλλαροπυράΥπερβολική ζέστη, καύσωνας που δεν αντέχεται.
- Λαλούν με Χασάν.Με λένε Χασάν. Τρόπος να πει κανείς το όνομά του.
- λαλώλέω
- λάμνεΠήγαινε.
- λάμνεΆντε χάσου!
- λάμνε μαυροΰρευκεΑ πάαινε, μην ανακατεύεσαι, έν εν που το ππιριλλίν σου.
- λάμνε μαυροΰρεφκεΒλ. άμμε μαυροΰρεφκε.
- λάμνε σ̌σ̌υλλοΰρευκεΆντε χάσου, πάαινε, παράτα μας, έν εν που το ππιριλλίν σου.
- λάμνωπηγαίνω
- λάμνωΠηγαίνω, προχωρώ.
- λάμν’ αρώταΠαράτα μας, πήγαινε αλλού!
- λάνταλιμνούλα
- λαξιάκοιλάδα
- λασκάρει η βίδα μουΤρελαίνομαι, μου στρίβει.
- λαστιχάρηςΟπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας ΑΠΟΕΛ.
- λάστιχοΒλ. λαστιχάρης.
- λάχτα που δαμαίΦύγε από εδώ.
- λεβελιάζωAνεβαίνω επίπεδα με γοργούς ρυθμούς σε ηλεκτρονικό παιχνίδι.
- λεβελιάζωΠαίζω συνέχεια στον υπολογιστή, κολλάω άσχημα, εθίζομαι.
- λεγνόςλεπτός, λιγνός
- λείξηςΑυτός που είναι λαίμαργος.
- λειξ̌ιάρηςΒλ. λείξης.
- λειψιμιόςΑυτός που του λείπει κάτι, που είναι λειψός, είτε σωματικά (πολύ αδύνατος), είτε διανοητικά (ανόητος).
- λέρης, -ισσαΒρώμικος.
- λέσ̌ινΆνθρωπος βρόμικος, σιχαμένος κυριολεκτικά και μεταφορικά.
- λέω την σε κάποιονΕπιπλήττω κάποιον, του κάνω παρατήρηση.
- λια κάποιον η μύλλα μουΛυπάμαι πολύ για την ατυχία, την ταλαιπωρία κάποιου.
- λιλλίνπαιχνίδι
- λιλλίνΤο χρήμα, το μαλλί.
- λιμόνΧαρτί που δεν έχει πόντους στην πιλόττα, δηλαδή τα εφτάρια, τα οχτάρια και τα εννιάρια, πλην του 9 που είναι κόζιν.
- λιμπίζομαιεπιθυμώ, λαχταρώ
- λίμπουροςμυρμήγκι
- λιοντάρινH ποδοσφαιρική ομάδα ΑΕΛ.
- λιοντάρινΠαίκτης ή οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας ΑΕΛ.
- λλίοςπολύ λίγος
- λογιάζομαιαρραβωνιάζομαι
- λότταΘηλυκό γουρούνι.
- λότταΠολύ χοντρή γυναίκα.
- λουβάνεςΛόγια κενά και ψεύτικα, φούμαρα.
- λουβίθκιαΚομμάτια από ένα θρυμματισμένο αντικείμενο, θρύψαλα.
- λουβώ λουβάνες(πρχ) Βλ. πουλώ λουβάνες.
- λουκάνικονΣακίδιο εκστρατείας του στρατού.
- λουλουδάςφλώρος (πουλί)
- λουλούδιΑυτός που είναι πολύ μεθυσμένος.
- λουμένοςΑυτός που είναι πολύ τυχερός στα χαρτιά, που λούννεταιτο χαρτί.
- λούννομαι τα ριάλιαΚερδίζω πολλά λεφτά, συνήθως σε λαχεία ή τυχερά παιχνίδια.
- λούννομαι τες λίρεςΚερδίζω πολλά λεφτά, συνήθως σε λαχεία ή τυχερά παιχνίδια.
- λούννομαι το χαρτίνΈχω τύχη στα χαρτιά, κερδίζω.
- λούντζακαπνιστό χοιρινό
- λούρταΣαχλαμάρα, τσ̌όφτα.
- λούρταΥπερβολή.
- λούρταςΦαφλατάς, αυτός που λέει πολλά και κατά κανόνα ανούσια και επιπόλαια.
- λύει κάποιον η μύλλα μουΛυπάμαι πολύ κάποιον.
- λυμένος(μτφ) Αυτός που είναι πωρωμένος, καμένος, κολλημένος με κάτι, που παιδεύεται με κάτι και δεν το αφήνει.
- λυμένος(μτφ) Ο κουρασμένος, ο καταβεβλημένος σωματικά.
- λύουν τα νεύρα μουΔεν αντέχω άλλο, βρίσκομαι στα όριά μου.
- λυσ̌σ̌ιοπεινώΠεθαίνω της πείνας.
- λυσ̌σ̌ιώ(αμτβ) Οργίζομαι, θυμώνω πολύ, μανιάζω.
- λυσ̌σ̌ιώ(μτβ) Έχω μεγάλο ερωτικό πόθο για κάποιον.
- λύω τζ̌αι στάσσωΛιώνω και 'στάζω', ιδρώνω δηλαδή από τη ζέστη ή από την πολλή κίνηση.
- λύω τζ̌αι στάσσω(μτφ) Κουράζομαι πολύ, σωματικά αλλά κυρίως ψυχικά.
- λύω τζ̌αι στάσσω(μτφ) Είμαι πολύ ερωτευμένος, λιώνω από καψούρα.
Μ
- μα εν κλάτσες που 'φαες;πειραχτική παρατήρηση για άσχημη αναπνοή
- μα εν κλάτσες που 'φαες;Μυρίζει άσχημα η αναπνοή σου.
- μαγγούραΥπερβολικά αδύνατη γυναίκα.
- μαδαφάκαςΓαμιόλης.
- μαειρεύκωμαγειρεύω
- μαειρευτόςμαγειρεμένος
- μαείρισσακατσαρόλα
- μαθητήςΟπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Ανόρθωσις Αμμοχώστου.
- μαϊμούνα του ΚαΐρουΑυτός που δεν είναι σοβαρός, ο καραγκιόζης.
- μαϊμούνα του κήπουΑυτός που δεν είναι σοβαρός, ο καραγκιόζης.
- μάκηςΟ μόνιμος (αξιωματικός ή υπαξιωματικός) στο στρατό.
- μακρυστάγκαςΑυτός που είναι πολύ ψηλός και λεπτός.
- μαλαζαβράγκαΑκαθόριστη κολλητική αρρώστια, πιθανόν σεξουαλικώς μεταδιδόμενη.
- μαλαππάππαςΑυτός που δεν είναι και πολύ άντρας, ο φλώρος.
- μαλάτζ̆ινΠαλιάνθρωπος, λαμόγιο, κουμάσι.
- μαλαχτόςΑυτός που είναι συγκαταβατικός και δεν φέρνει αντιρρήσεις.
- μαλλουρόσ̌σ̌υλλοςΆθλιος, σαν σκύλος με βρόμικο και μπερδεμένο τρίχωμα.
- μάμμουλοςΑυτός που είναι πολύ δεμένος με την μητέρα του, ο μαμάκιας.
- μαμμούρινΠεριποιημένο, πολύ καλά φτιαγμένο. Χρησιμοποιείται κυρίως ειρωνικά, με σημασία σημασία από την κυριολεκτική, συνήθως στην έκφραση "κάμνω τα μαμμούριν".
- μάναΑυτός που έχει μεγάλη εμπειρία σε κάποιο θέμα.
- μάνα μουΜάνα μου. Χρησιμοποιείται ως χαϊδευτική προσφώνηση, όχι μόνο προς τη μητέρα.
- μαννάραΗ ιδιότητα του μαννού, η βλακεία.
- μαννεύκωΤα χάνω, χαζεύω, αποβλακώνομαι.
- μαννοκίκκιροςΑυτός που είναι άχρηστος, τα έχει κάνει όλα χάλια, αλλά έλα που του έχουμε και αδυναμία...
- μαννομάραΗ ιδιότητα του μαννού, η ανοησία.
- μαννορόκολοςΑυτός που είναι νεαρός και ανόητος, το βλαμμένο.
- μαννόςΑυτός που είναι χαζός, βλάκας.
- μαννοσύνηΗ ιδιότητα του μαννού, η βλακεία.
- μαντηλιάπετσέτα
- μάντηςΑυτός που κατάγεται από τη Λάρνακα.
- Μαξίλλες Λυσούπαστά σύκα από τη Λυσό
- μάππαμπάλα
- μάππατζ̌ηςΑυτός που παθιάζεται με τη μάππα, με το ποδόσαφαιρο.
- μάππουροςΟ ανόητος, ο βλάκας.
- μαραζώνωστενοχωριέμαι
- μαραμμένος, -η -οΑυτός που δείχνει ταλαιπωρημένος και κάπως κακόκεφος.
- μαρανίσκωμαραίνομαι
- μαραπέλλαδαμάσκηνο
- μαρτούιν(μτφ) Πολύ ήσυχος και ήρεμος άνθρωπος, αρνάκι.
- μασελλοποσκολίστραΗ τσίχλα.
- μασκιούμαιΥποφέρομαι, θεωρούμαι ανεκτός αλλά χωρίς να είμαι κάτι ιδιαίτερο.
- μάσ̌σ̌αλλαΈκφραση θαυμασμού ή επαίνου (από το αραβικό mashallah).
- μαστραππούινΕιρωνικά, το τρόπαιο του Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.
- μάστρος, μαστόρισσαΑφεντικό· λέγεται συνήθως για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν γνώση και εμπειρία πάνω σε ένα θέμα.
- μάστρος, μαστόρισσαΑυτός που ξέρει κάτι πολύ καλά, που είναι καλός γνώστης ενός θέματος.
- ματσουκώννωΤα χάνω, παθαίνω σύγχυση.
- ματσουτζ̌ιάΒλακεία, γκάφα, ανόητη πράξη ή συμπεριφορά.
- ματσούτζ̌ινΟ ανόητος, αυτός που κάνει ματσουτζ̌ές.
- μαυρής, μαυρούΆνθρωπος από τη μαύρη φυλή.
- μαυρής, μαυρού(ειδικά για το θηλ.) Οικιακή βοηθός που δεν ανήκει στη λευκή φυλή.
- μαυρογέρημοςΑυτός που είναι ταλαίπωρος, ο κακομάζαλος.
- μαυρογέρημοςΑυτός που είναι απεριποίητος, που έχει τα χάλια του από εμφάνιση.
- μαυρούαΒλ. μαυρού.
- μαχαζίνμαγαζί
- με λάδιν με ξύδινΚατάσταση χλιαρή, χωρίς κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
- μεγάλη κυρίαΗ ποδοσφαιρική ομάδα Ανόρθωση.
- μεζεκλίκκινΜεζεδάκι.
- μέθοδος των τριών ουεπιλογή στην τύχη
- μέθοδος των τριών ουΕπιλογή που γίνεται εντελώς τυχαία, στα τυφλά.
- μεινίσκει κάποιου η μούζαΚάνει κανείς μία τρύπα στο νερό, αποτυχαίνει σε κάτι που προσπάθησε.
- μεινίσκω χάσκονταςΜένω έκπληκτος, άναυδος, μαλάκας.
- μενμην
- μέν μάσ̆εσαιΜα είναι δυνατόν, σοβαρολογείς;
- μέν μάσ̆εσαιΣιγά τώρα, παράτα μας!
- μεσανατολικόνΗ ανεπίλυτη πολιτική διαμάχη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.
- μεσανατολικόν(μτφ) Ζήτημα που έχει μεγαλοποιηθεί, που μπορεί να είναι ασήμαντο αλλά παρουσιάσεται ως δυσεπίλυτο πρόβλημα ή παρατείνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
- μέσω ΠάφουΒλ. που την Πάφο.
- μετρώ τα ππιριλιά μουΑναρωτιέμαι αν πάω καλά.
- μηλούινΓυάλινη μπίλια με δύο χρώματα στο εσωτερικό της.
- μιαλινίσκωμεγαλώνω
- μιαν φάουσαΜεγάλη ποσότητα από κάτι που όμως δεν μας είναι ευχάριστο, ένας σκασμός.
- μιλιθκιασμένοςμουχλιασμένος
- μιλώ με κάποιον(μτφ) Φλερτάρω με κάποιον, παίζει φάση.
- μίντζ̆ηςΑυτός που είναι ασθενικός ή και άρρωστος.
- μίντζ̆ηςΑυτός που είναι πολύ λεπτός, αδύνατος στο σωματότυπο.
- μισκήνης, -ισσαΑυτός που είναι μικροκαμωμένος.
- μισκήςΒλ. μισκήνης.
- μιτσήςμικρός· ως ουσιαστικό, μικρό αγόρι
- μιτσοκαμμητόνΠονηρή ματιά.
- μμάδκιαμάτια
- μολέτταΕίδος αδιαφανούς χρωματιστής μπίλιας που χρησιμοποιούσαν τα παιδιά στα παιχνίδια τους.
- μολλόσ̌ινΟ μόνιμος λοχίας.
- μολλόχαςΟ μόνιμος λοχίας.
- μόταΓυναικεία σερβιέτα.
- μόταΆβουλος και άτολμος νεαρός, που υστερεί σε ανδρισμό.
- μούγιαμύγα
- μουλλάςΑυτός που είναι καθυστερημένος πολιτισμικά, υπανάπτυκτος.
- μουλλάςΑυτός που μοιάζει στην εμφάνιση με Τούρκο, ο "μαυρόψης" όπως λέγεται στα κυπριακά.
- μούλλωνεΜη μιλάς, σκάσε.
- μουσ̌αμμάςΑυτός που είναι αδιάφορος, χωρίς ευαισθησίες.
- μουσ̌αμμάςΑυτός που είναι αναίσθητος, που δεν ενοχλείται και δεν ντρέπεται εύκολα.
- μουσουπέττηςΑυτός που φέρνει ατυχία, ο γρουσούζης.
- μουτσ̌οβίλληςΜαλάκας, άχρηστος, αυτός που όλη μέρα παίζει το πουλί του.
- μουτσ̌οπαίχτηςΑυτός που δεν είναι ικανός παρά να παίζει το πουλί του, ο μαλάκας.
- μούτσ̌οςΜαλακία, αυνανισμός.
- μούτσ̌οςΑυτός που είναι μαλάκας, που παίζει μούτσ̆ον.
- μουτσ̆όσπυροΤο σπυράκι της ακμής που έχει ένας έφηβος, το καβλόσπυρο, του οποίου η εμφάνιση αποδίδεται στον μούτσ̆ον.
- μουτσ̌οσφύρηςΑυτός που είναι εντελώς μαλάκας, τόσο που τον παίζει πάνω-κάτω σαν σφυρί αντί οριζόντια, όπως όλος ο κόσμος.
- μούτταλλοςΣουτ που γίνεται με την μύτη του ποδιού.
- μούττη του δκυόσμηΆνθρωπος υπερβολικά ευαίσθητος, μυγιάγγιχτος.
- μουττόκωλαΑντίθετα, ανάποδα, με τα πόδια του ενός προς το κεφάλι του άλλου.
- μούχτινδωρεάν
- μουχτιτζ̌ήςΑυτός που προσπαθεί συνεχώς να αποκτήσει κάτι χωρίς να το πληρώσει, ο τζαμπατζής.
- μπαίννω κάποιουΈρχομαι σε έντονη αντιπαράθεση με κάποιον, του πάω κόντρα.
- μπαίνωΚαταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι κάτι που ειπώθηκε ή έγινε.
- μπανανόροτσοςΗ κυπριακή Δημοκρατία, όταν θέλουμε να αναφερθούμε σε αυτήν υποτιμητικά για να δείξουμε ότι την θεωρούμε υπανάπτυκτη.
- μπάφοςΤσιγάρο με μαριχουάνα, κάνναβη ή χασίς.
- μπέσταΒλ. μπεστούα.
- μπεστούαΗ κολλητή φίλη.
- μπίληςΟ λογαριασμός, ιδίως στο εστιατόριο.
- μπούκκωμανπρωινό φαγητό
- μύλλαζωικό λίπος
- μυλλοσφοντζ̌ίσματαΠροχειρότητες, επιφανειακές δουλειές.
- μυσιαρόςμικρή σαύρα
- μώρατσοςΤο πολύ ωραίο μωρό.
- μωρόνΟτιδήποτε θεωρούμε πολύ όμορφο ή ιδιαίτερα αγαπητό: μπορεί να πρόκειται για άνθρωπο, για ζώο... ακόμα και για αυτοκίνητο.
Ν
- να πήξει η βάκλα μου/σου...Να βάλω μυαλό, να μάθω.
- Να πίννετε κρασίν, για νάσιετε ζωήν.Να πίνετε κρασί για να έχετε ζωή. Πρόποση και ρητό.
- να ππουσ̌τέψειςΚαλά να πάθεις, να πελλάνεις, να σου γυρίζει.
- νάκκονλίγο
- νάκκον μούσιΜην το παρακάνεις, φτάνει πια!
- νέοςΟ καινούργιος φαντάρος, που έχει καταταγεί πρόσφατα.
- νέφτιν στον κώλονΑιτία για να αρχίσει κανείς να τρέχει κανείς πολύ γρήγορα ή τουλάχιστον να κινείται βιαστικά.
- νικΗ πόλη Λευκωσία.
- νιννίνμωρό (παιδική γλώσσα)
- Νναι, δουλεύκω.Ναι, δουλεύω.
- νομίζει ότι κρατά τον Θεόν που τ’ αρτζ̆ίθκιαΝομίζει ότι είναι πολύ σπουδαίος, ότι έχει ιδαίτερο κύρος ή εξυπνάδα.
- νουπάςΟ νεοσύλλεκτος φαντάρος, ο νέος.
- νουπάς(στην κοινότητα των γκέιμερς) Αυτός που είναι αρχάριος και άρα περιορισμένων ικανοτήτων ή που, χωρίς να είναι αρχάριος, αποδεικνύεται μειωμένων ικανοτήτων.
- νταΕντάξει, ΟΚ.
- ντις̆ς̆Τι κουφό!
- νυχτοπάππαροςΑυτός που δεν κοιμάται νωρίς, ο ξενύχτης.
Ξ
- ξάερφoςΟ στενός φίλος, ο παρέας.
- ξανθήΑνόητη, γυναίκα που δεν καταλαβαίνει με την πρώτη.
- ξεραντζ̌ιάρηςΑυτός που είναι πολύ λεπτός.
- ξερή κκελλέΑγύριστο κεφάλι, ξεροκέφαλος, αυτός που επιμένει πολύ στην άποψή του, που δεν αλλάζει γνώμη εύκολα, σε σημείο που να είναι εκνευριστικός.
- ξηγνοιοσύνηαδιαφορία, αφροντισιά
- ξιγαουρίζωΓίνομαι εντελώς γάρος, αποκτηνώνομαι.
- ξικλατσ̆άρωΧαλαρώνω, ησυχάζω.
- ξιμαρισ̌ιά του λάκκουΠαλιάνθρωπος, αισχρός, ανήθικος και που ενδεχομένως σχετίζεται με τον υπόκοσμο.
- ξιμαρισμένοςΑυτός που είναι βρόμικος, ακάθαρτος, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
- ξιμαρισμένος(μτφ) Αυτός που σκέφτεται και μιλά πρόστυχα ή βρίζει συνεχώς.
- ξιμαρόγλωσσοςΑθυρόστομος.
- ξιμπαρρώννωΑφαιρώ ή μετακινώ κάτι από την θέση του.
- ξ̌ουρίζωΛέω ψέματα.
- ξύννω κάποιονΞεπαραδιάζω κάποιον απαιτώντας συνεχώς να με κεράσει, κυρίως ποτό ή τσιγάρο.
- ξύστρος(πρχ) Μεταλλικό εργαλείο που χρησίμευε για να καθαρίζουν το κολλημένο ζυμάρι από τη σκάφη του ζυμώματος.
- ξύστρος(μτφ) Ο άξεστος, κάποιος που συμπεριφέρεται και μιλάει σαν χώρκατος.
Ο
- ο γιος του ΚότσαπαΑυτός που είναι πολύ πλούσιος.
- ο γιος του ΤσιτσίνιαΑυτός που είναι πολύ πλούσιος.
- ο Γιώρκος της ΚάκαςΒλ. το Γιωρκούιν της Κάκας.
- ο Κωστής που τα κάζ̆ιαΑπροσδιόριστο πρόσωπο, το αρσενικό αντίστοιχο της Μαρικκούς ΄που τα Λεύκαρα.
- ο Πελλαντρίκκος με την τζ̌υλιτούρανΟ τρελλός του χωριού.
- ο πελλός που την πόρτανΛέγεται για κάποιον που φέρεται υπερβολικά, πού κάνει πολύ περισσότερα από όσα χρειάζεται ή από όσα του ζητήθηκαν.
- ο πόρτος του ΠαπατσιλλάραΘέμα ασήμαντο, ανάξιο λόγου.
- ο πούρος ο ακατάλυτος(πρχ) Ο πούτσος, ο βίλλος.
- Ό,τι θυμάται σ̌αίρεται.Λέγεται για κάποιον που η σκέψη του ή η συμπεριφορά του δεν έχουν λογική συνοχή.
- ο/η μιτσής/-ά μουΤο αγόρι/κορίτσι μου.
- όι λαομόνΈλεος.
- όι να χάννειΒλ. εν χάννει.
- όι πέιλεΠωπω, απίστευτο!
- όι πέιλεΑδύνατον, αποκλείεται.
- όι ρε!Πωπω, τι λες τώρα!
- όι σ̆ικσ̆ισ̆ιΤι λες τώρα!
- Όι, εν δουλεύκω γιατί σπουδάζω.Όχι, δεν δουλεύω γιατί σπουδάζω.
- οικογένειαΤα γεννητικά όργανα του άντρα, αυτά στα οποία χρωστάει την ικανότητα για αναπαραγωγή.
- οκνιαρόσ̌σ̌υλλοςΑυτός που είναι πολύ τεμπέλης.
- όμορφη μουΚούκλα μου· προσφώνηση που δηλώνει οικειότητα, αλλά δεν απευθύνεται απαραίτητα σε όμορφη γυναίκα.
- οξάή, αλλιώς
- όπα(ς)Όπα· σιγά, με το μαλακό, πρόσεχε!
- όππαΌπα· συνοδεύει διάφορες κινήσεις, ιδιαίτερα στο χορό και στο ταχτάρισμα των μωρών.
- όπως την κόταν την πασ̌ιάνΜε έντονο το στοιχείο της άμυνας στο παιχνίδι.
- ορόσπαΠόρνη.
- ου γαμώτοΔηλώνει έκπληξη, κυρίως δυσάρεστη.
- ου ρεπάνιαΕπιφωνηματική έκφραση για κάτι που θεωρούμε απίστευτο.
- ουάουΚαταπληκτικό, τέλειο, σούπερ.
- ουάου!Τέλεια, καταπληκτικά.
- ούλλα κουγκρίνΌλα μια χαρά, όλα καλά.
- ούλλα τα λεφτάΚάτι εξαιρετικό, που μας αρέσει πολύ ή μας προξενεί θαυμασμό.
- ούλλα τα λεφτάΔε τον που επήρε το παιχνίδι πολλά σοβαρά, οι φάτσες του εν ούλλα τα λεφτά!
- ούλλον πόρτουςΌλο υπερβολές, μεγάλα λόγια που δεν υλοποιούνται.
- ούσσουΣιωπή!
- ουστ (ρε) που δαμαίΦύγε από εδώ.
- ουστ (ρε) που δαμαίΈλα ρεεε... δεν το πιστεύω!!!
- ούτε με πόμπεςΜε κανένα τρόπο και σε καμία περίπτωση, ούτε με σφαίρες.
- ούτσ̌αλινΠερίδρομος, μεγάλη ποσότητα φαγητού.
- οφτόνψητό κρέας
- όχτοςόχθη, ανάχωμα χωραφιού
- ‘Οπκοιος ΄νεκατώννει τα χώματα εννά γεμώσουν τ΄αμμάδκια του.Όποιος καταπιάνεται με έργα αλλότρια κινδυνεύει να πάθει και ζημιά.
Π
- πά στα άρπουλα μου/σου...Στην καλύτερη δυνατή φάση μου, στο απόγειο της ακμής μου.
- Παίζε του γάρου λύρα, να χορεύκει βίρα βίρα.Όταν κάποιος συνεχίζει να κάνει κάτι πεισματικά χωρίς να γνωρίζει ότι είναι λάθος ή βλακεία.
- παίζειΕίναι πιθανό.
- παίζει τίποτε;Υπάρχει ερωτικό ενδιαφέρον;
- παίζει το αππαρίν κάποιουΕνδιαφέρομαι ιδιαίτερα για το σεξ, ψάχνομαι για ερωτική συντροφιά.
- παίζω μούτσ̆ονΤον παίζω, τραβάω μαλακία.
- παίζω πελλόν (κάποιου)Κάνω ότι δεν έχω σχέση με αυτό που γίνεται, ότι δεν καταλαβαίνω.
- παίρνωΚαταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι κάτι που ειπώθηκε ή έγινε.
- παίρνω σβάρναΠηγαίνω με τη σειρά σε διάφορα παρόμοια μέρη, το ένα μετά το άλλο.
- παίρνω τα (στο κρανίον)Θυμώνω, βγαίνω εκτός εαυτού, πιάννει με γύρισμαν.
- παίχτου (να λλιάνουμε)Παράτα μας, άντε χάσου· χρησιμοποιείται κυρίως σαν απάντηση σε κάποιον που πουλάει πνεύμα ή νομίζει πως είπε κάτι σπουδαίο.
- παλαίουραςΑυτός που εκτελεί τον δεύτερο χρόνο της θητείας του στον κυπριακό στρατό και είναι αρχαιότερος στην κατάταξη από κάποιους άλλους.
- παλαρίσκωΒλ. παλάρω.
- παλαρισμένος (-ος, -η, -ον)(μτφ) Θυμωμένος.
- παλάρωΓκαζώνω, επιταχύνω.
- παλάρωΘυμώνω, αγριεύω.
- παλιοπετσ̌ιάΠολύ άσχημη γυναίκα.
- παλληκάριν της φατζ̌ήςΨευτοπαλληκαράς, ψευτόμαγκας.
- παλλουκώννωΣταματώ απότομα το αυτοκίνητο.
- παλλούρααγκαθωτός θάμνος
- παλλούτζ̌ιν(μτφ) Αυτός που στέκεται εντελώς ακίνητος ή που παραμένει αμετακίνητος στις απόψεις του.
- παλλούτζ̌ιν(μτφ) Κάτι ιδιαίτερα δύσκολο.
- παλλούτζ̌ιν(πρχ) Πέος, βίλλος.
- παμπακοβίλληςΑυτός που έχει προβληματική στύση, ο μαλακοκαύλης.
- παμπακοβίλλης(μτφ) Αυτός που είναι υπερβολικά ευαίσθητος ή μυγιάγγιχτος.
- παμπακόνεοςΝεοσύλλεκτος στρατιώτης, παμπάτζ̌ιν.
- παμπάτζ̌ινΝεοσύλλεκτος στρατιώτης.
- παμπάτζ̌ινΣκασμός!
- παμπούλαφουσκάλα, εξάνθημα με φλύκταινες
- πανατόναλλεπάλληλα, επανειλημμένα
- παναϋρόφυλλονΤο κακό χαρτί σε παιχνίδι με τράπουλα, το φύλλο που είναι για τα πανηγύρια.
- παναϋρόφυλλονΑυτός που είναι γελοίος, για τα πανηγύρια.
- πάνω χαρά μου/σου...Μεγάλη μου ευχαρίστηση.
- πανωβυζούΑυτή που όρθια, στητά βυζιά.
- παπίραπάπια
- πάπλωμανΚακός τερματοφύλακας, που δυσκολεύεται να αποκρούσει.
- παπλωματάςΑυτός που κοιμάται συνέχεια, που έχει γίνει ένα με το πάπλωμα.
- παπουτσόσυκοφραγκόσυκο
- παράγκαΟμάδα που καλλιεργεί την ευνοιοκρατία με παρασκηνιακές ενέργειες.
- πάρακατω Σάββα μουΤελείωνε, ρε φίλε, λες πολλά και βαρετά.
- παρασ̌έζωΥπερβάλλω, το παρακάνω.
- παρέαςΟ φίλος, ο κολλητός.
- παρταλοφύτιλλοςΑυτός που είναι παρδαλός, με πολλά χρώματα που δεν ταιριάζουν μεταξύ τους.
- παρταλοφύτιλλοςΑυτός που ντύνεται φανταχτερά, παρδαλά και χωρίς γούστο.
- παρτάρωΔιασκεδάζω, ξεφαντώνω.
- πασ̌αμάς (1)Φασαρία, σούσουρο που γίνεται από πολλές φωνές ανθρώπων που μιλούν όλοι μαζί.
- πασ̌αμάς (1)Συζήτηση που γίνεται με βάση φήμες, σκανδαλολογία.
- πασ̌αμάς (1)Διασκέδαση, χαβαλές.
- πασ̌αμάς (2)Αυτός που είναι άνθρωπος της διασκέδασης, που συμμετέχει πάντα στον πασ̌αμά.
- πασ̆ιάΤσιγάρο με μαριχουάνα, κάνναβη ή χασίς, μπάφος.
- πασ̌οκώλαΗ χοντροκώλα, αλλά και γενικά η γυναίκα που είναι αντιαισθητικά χοντρή.
- πασ̌οκώλα(μτφ) Αυτή που εκμεταλλεύεται καταστάσεις για να κερδίζει χωρίς να παράγει, η χαραμοφάισσα.
- πασ̌οπούτταΠου έχει παχύ και απαλό πουττίν.
- παστότζ̌ίκλαΑυτός που είναι πολύ λεπτός.
- πατανίακουβέρτα
- πατόςπάγος
- πατσαλοδουλειέςΌταν μια εργασία ολοκληρωθεί στα γρήγορα και το αποτέλεσμα δεν είναι αρκετά καλό λόγω βιασύνης, είναι μια βιαστική δουλειά απλός για να τελειώσει και να μην την
- πατσ̆αούρα(μτφ) Γυναίκα ατημέλητη, που έχει τα χάλια της από εμφάνιση.
- πατσ̌αούριν(μτφ) Άνθρωπος ηλικιωμένος, άσχημος και σε κακή φυσική κατάσταση.
- πατσαρκάΧαστούκι, μπάτσα.
- πατσ̌ιόγεροςΆντρας μεγάλης ηλικίας, σε κακή διανοητική και φυσική κατάσταση, πατσόγερος.
- πατσ̌ιοκοτζ̌άκαρηΓριά γυναίκα σε κακή διανοητική και σωματική κατάσταση, πατσόγρια.
- παττίχακαρπούζι
- παττίχαΤο καρπούζι, ο καρπός της καρπουζιάς.
- παττίχα(μτφ.) Το άδειο και ανόητο κεφάλι, η κεφάλα.
- παττίχα(στο ποδόσφαιρο) Η τρίπλα κάτω από τα πόδια ενός αντίπαλου παίχτη, η ποδιά.
- παττιχάρηςΑυτός που πουλάει καρπούζια (παττίχες) στο δρόμο.
- παττιχάρης(κυρίως για πολιτικούς) Αυτός που δεν είναι σοβαρός στη δουλειά του, ο τσαρλατάνος.
- πάττιχοςΗ κεφάλα, η παττίχα.
- παττιχοτζ̌έφαλος(πειραχτικά) Αυτός που έχει μεγάλο κεφάλι, σαν παττίχα.
- παττιχοτζ̌έφαλοςΑυτός που είναι ξεροκέφαλος και δεν έχει ευστροφία, ο χοντροκέφαλος.
- πατώΚάνω κόντρα με αυτοκίνητο.
- πατώννωΑποτυγχάνω, ιδιαίτερα σε γραπτή εξέταση.
- πάω κούφουςΔέχομαι έντονη πίεση.
- πάω κούφουςΠερνώ μια κουραστική περίοδο λόγω πολλών αλλεπάλληλων υποχρεώσεων.
- πάω να δω πού βρέσ̆ειΑφήνω κάποιον στην ησυχία του, απομακρύνομαι.
- πάω πίντανΒλ. πίντα.
- πάω πίντεςΒλ. πίντα.
- πάω τριφτόςΚάνω κάτι κάτω από μεγάλη πίεση χρόνου.
- πάω φούσπινΤρέχω γρήγορα, με υπερβολική ταχύτητα.
- πε μου/μας τα λλίονειρωνική έκφραση δυσπιστίας
- πε μου/μας τα λλίονΝαι καλά... δεν σε πιστεύω με τίποτα, ξέρω ότι αυτά που λες είναι τσ̌όφτες.
- πεζούνινπεριστέρι
- πελεκάνοςμαραγκός, ξυλουργός
- πελλαμόςΚάτι που μας ενθουσιάζει, που μας φαίνεται άψογο, είτε αυτό είναι άνθρωπος, είτε κατάσταση, είτε αντικείμενο.
- πελλάραΑνοησία, ανόητος λόγος ή πράξη.
- πελλεύκωΦέρομαι με τρόπο που νομίζω ότι με κάνει να φαίνομαι σπουδαίος.
- πελλεύκωΠαίρνουν τα μυαλά μου αέρα, ενθουσιάζομαι σε υπερβολικό βαθμό.
- πελλοβουρώΤρέχω άσκοπα πάνω-κάτω.
- πελλοκίκκιροςΑυτός που δεν κάνει τίποτα σωστά, που είναι μαννός.
- πελλόςΤρελός, ψυχοπαθής.
- πελλόςΠαράλογος, ασύνετος ή παράξενος.
- πελλός για δίμμανΤρελλός για δέσιμο.
- πελλοχρυστάλλαΚάποια που είναι ντυμένη πολύ φανταχτερά και με πολλά αξεσουάρ.
- πέμπω(μτφ) Βρίζω κάποιον, ξιτιμάζω.
- πένναΗ πέννα εν το νύσχι στο μίτσι δάχτυλο που εν το κόφκεις τζαι αήνεις το να μακρύνει για να μπορείς να ξύζεις το λαχείο, να καθαρίζεις το φτι σου κλπ.
- πέρκιμακάρι
- πέρτικαΌμορφη κοπέλα.
- πεταλλίναπεταλίδα
- πετανίσκωπεθαίνω
- πετάσινχαρταετός
- πετάσσω βατραχούθκιαΛέω ανοησίες, πετάω κοτσάνες.
- πετρελαιοκίνητοςΑυτός που είναι πολύ αργός.
- πετσίν τζ̌αι κόκκαλονΑυτός που είναι υπερβολικά αδύνατος.
- πετσοκόφκω(μτφ) Βαθμολογώ πάρα πολύ αυστηρά.
- πεύτζ̌ινΙδιαίτερα εύκολο μάθημα.
- Πέψε πελλόν τζιε πήεννε ζτε σου ταπησόΜην έχεις εμπιστοσύνη σε ένα τρελό.
- πήζωΚουράζομαι από κάτι άχαρο και βαρετό που κάνω αναγκαστικά.
- πιάννει με (το) γύρισμανΘυμώνω, παίρνω ανάποδες.
- πιάννει με ο θκιάολος (ο μαύρος)Θυμώνω πάρα πολύ, γίνομαι θηρίο.
- πιάννει με ο καϊλέςΔεν με ενδιαφέρει καθόλου, σκασίλα μου!
- πιάννει με το ίχλιχλι (μου)Τσαντίζομαι, τα παίρνω.
- πιάννει με/σε... το γαίμανΤα παίζω, τρελλαίνομαι από αυτό που συμβαίνει.
- πιάννω κάποιον στο μαϊττάππινΚοροϊδεύω, δουλεύω κάποιον.
- πιάννω σβάρναΒλ. παίρνω σβάρνα.
- πιάννω τ' άντερα μουΩς τερματοφύλακας, έχω πολύ υψηλή απόδοση σε ένα ματς.
- πιάννω τα (με κάποιον)Τα φτιάχνω, γίνομαι ζευγάρι.
- πιάννω το σ̌ιακατούρινΠαίρνω τον κατήφορο, ακολουθώ κατεύθυνση αντίθετη από την επιθυμητή.
- πιάννω τον Μίταν (που τ΄αφκιά)Αποτυχαίνω, κάνω μια τρύπα στο νερό.
- πιάσ' με τηλέφωνονΔεν το έχω σκοπό, άδικα προσπαθείς να με πείσεις.
- Πιάσ’ μου την αρπακτικήν!Φέρε μου τη φωτογραφική μηχανή.
- πιθκιαβλοζάμπης, -ισσα -ικονΑυτός που έχει πάρα πολύ λεπτά πόδια, σαν το καλάμι της φλογέρας.
- πικκάςΟ άσος μπαστούνι (πίκα) στην πιλόττα.
- πικράντεροςΑυτός που λέει συνέχεια κακίες, που δεν έχει ποτέ να πει καλή κουβέντα για τους άλλους.
- πίκρηςΑυτός που βγάζει πικρία, αλλά και εχθρική διάθεση.
- πιλέήδη, τουλάχιστον
- πίννεις όξα να σου γείρω;Πας καλά;
- πίννω κούννες (με φύλλα)Δεν είμαι με τα καλά μου, δεν πάω καλά.
- πίννω λάινΔεν πάω καλά, δεν ξέρω τι μου γίνεται.
- πίννω τα μαννά μουΠίνω τα κέρατά μου, καταναλώνω υπεβολική ποσότητα αλκοόλ.
- πίννω τ’ άντερα μουΚαταναλώνω υπερβολική ποσότητα αλκοόλ.
- πίνταΚάτι που γίνεται συνεχόμενα, χωρίς διακοπή, σερί.
- πιντέλλαΚάτι που γίνεται συνέχεια, που πάει πίντα και σε πιέζει αλλά και ψυχολογικά.
- πιντοσ̌άςΑυτός που υπερβάλλει στα λεγόμενά του, συνήθως για να καυχηθεί.
- πιντώννω τηνΠαίρνω αναρρωτική άδεια.
- πίππαΠεολειχία, πεοθηλασμός.
- πιππάλλινΟ γλείφτης, αυτός που συμπεριφέρεται δουλικά και κολακεύει τους ανώτερους με στόχο να κερδίσει κάτι από αυτούς.
- πίππαν κώλον(μτφ) Κατάσταση συνεχούς πίεσης.
- πιππάρωΒλ. κάμνω πίππαν.
- πίππαςΓλείφτης, άνθρωπος που συμπεριφέρεται δουλικά και κολακεύει τους ανώτερους.
- πίππατζ̆ηςΒλ. πίππας.
- πίπποςΒλ. πίππας.
- πιππώννωΒλ. κάμνω πίππαν.
- πιππώννω τα ούλλαΚάνω τα πάντα για να έχεις καλύτερη αντιμετώπιση.
- πίρι πίρι (το παπίριν)Ηχομιμητική λέξη, για τη φωνή της πάπιας.
- πίρι πίρι (το παπίριν)(μτφ) Μπλα μπλα, άχρηστη φλυαρία.
- πίσσα κάσσαΆνθρωπος τσιγγούνης, σπαγγοραμένος.
- πισ̆σ̆ιάΤσίσια, ούρα.
- πισσοκάηςΤσιγγούνης, σπαγγοραμένος.
- πιστόκλαΕίδος παιδικού αυτοσχέδιου νεροπίστολου.
- πιστόλαΠολύ όμορφη γυναίκα.
- πιστόλες με τα ράμματαΑυτοσχέδιες λύσεις, που δεν έχουν πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα.
- πισωγλέντηςΟ ομοφυλόφιλος, αυτός που «το γλεντάει από πίσω».
- πισωκούντηςΟ ομοφυλόφιλος, ο πισωγλέντης.
- πισωκώλινΠρωκτικό σεξ.
- πισωκώλινΚατάσταση δυσάρεστη και επώδυνη.
- πισωμεζετζ̌ήςΟ ομοφυλόφιλος, ο πισωγλέντης.
- πίτταΑυτός που είναι πολύ μεθυσμένος.
- πίτταΣτρίμωγμα.
- πιττακομούτσουνοςΑυτός που κατάγεται από την ανατολική Ασία, ο σχιστομάτης.
- πιττωμένοςΑυτός που είναι μεθυσμένος.
- πιττώννωΣτριμώχνω, πιέζω κάτι ή κάποιον.
- πιττώννωΠίνω πολύ, γίνομαι πίττα.
- πκιοςποιος
- πλάσινκαθόλου, ολωσδιόλου
- πλάτσαξηρά
- πλόκινβέργα για πλέξιμο κοφινιού
- πλυννίσκωΚερδίζω, συνήθως σε κάποιο παιχνίδι.
- πνάσε (λλίον)Χαλάρωσε, ηρέμησε.
- πνάσε νάκκονΒλ. πνάσε (λλίον).
- πναστάΉρεμα, με το μαλακό.
- πνίω τοΔέχομαι πολύ εύκολα γκολ (ως τερματοφύλακας).
- ποζαύλινΑυτός που έχει μαυρίσει πάρα πολύ, που έχει γίνει σαν κάρβουνο.
- ποζουρτώΚουράζομαι πάρα πολύ, ξελωλώνομαι στην κούραση.
- πόθεναπό πού
- Πόθθεν είσαι;Από πού είσαι;
- πόιν του σ̌σ̌ύλλουΓερο-μπαμπαλής, άνθρωπος ηλικιωμένος, άσχημος και σε κακή φυσική κατάσταση.
- ποκλάουρονΠοδοσφαιριστής με χαμηλή επίδοση στο παιχνίδι.
- ποκλάππινΑυτός που δεν τον λαμβάνει κανείς υπόψη, είτε επειδή θεωρείται ασήμαντος, είτε επειδή είναι μικρός.
- ποκουππίζωΑναποδογυρίζω κάτι με ορμή, και μεταφορικά τα κάνω λίμπα, τα σπάω.
- πόλα σέλαΠαντού, από πάνω ως κάτω, εντελώς.
- πολιτιτζ̌ή(πρχ) Πουτάνα, γυναίκα που εκδίδεται.
- πολλήςΑυτός που είναι ιδιαίτερα ικανός, σπουδαίος, σημαντικός.
- πολλοπάητος, -ηΑυτός που είναι πανέξυπνος και παμπόνηρος με την καλή έννοια.
- πολοούμαιΑπαντώ.
- πολωνικόνΠαιδικό παιχνίδι που παίζεται με μπάλα του ποδοσφαίρου.
- πομιλόρινντομάτα
- πόμπα(ως άκλιτο επίθετο) Αυτός που είναι καταπληκτικός, τέλειος.
- πόμπα(ως επίρρημα) Καταπληκτικά, τέλεια, τζάμι.
- πόμπα σ̌ίσ̌ινΤέλεια, άψογα.
- πομπαρισμένοςΑυτός που είναι γεμάτος, πηγμένος από κάποια ουσία ή και ιδέα.
- πομπαρισμένοςΑυτός που πομπάρεται, ο πολύ μπρατσωμένος, ο φουσκωτός.
- πομπάρουμαιΓεμίζω ασφυκτικά, πήζω από κάτι που παίρνω ή κάνω σε υπερβολική ποσότητα.
- πομπάρουμαιΓυμνάζομαι έτσι ώστε να 'φουσκώσω', να αποκτήσω μύες που διαγράφονται έντονα.
- ποραντίδεςψιχάλες
- πορνόνπρωί
- Πορτόςγλύκισμα μούστου και σιταριού
- πόσα το κιλόν;Ειρωνική ερώτηση που απευθύνεται σε κάποιον που καθαρίζει τη μύτη του με το χέρι του.
- ποσκασμένοςΑυτός που έχω ωριμάσει περισσότερο από όσο χρειάζεται, που είναι παραγινωμένος - έως και σάπιος.
- ποσ̌σ̌ιστώννουμαιΞεμουνιάζομαι, γαμιέμαι μέχρι αηδίας.
- ποσ̌σ̌ιστώννουμαι(μτφ) Κουράζομαι πολύ, ξεκολώνομαι στη δουλειά.
- ποτζ̌είνηΑποτέτοια, πουτάνα.
- ποτσίαρονΑυτός που είναι πολύ μικροκαμωμένος, η μισοριξιά.
- ποτσίν της πογιάςΜπουκαλάκι μπογιάς.
- ποτσίν της πογιάς(μτφ) Αυτός που είναι πολύ κοντός.
- Πού μεινίσκεις;Πού μένεις;
- που να φακκάς πάνω-κάτωΌσο και να επιμένεις, που να χτυπιέσαι κάτω.
- που να...Στερεοτυπική αρχή για έκφραση κατάρας.
- που τα πούτταρα ως τα μούνναραΑμφισβητούμενη συγγενική σχέση, μακρινή ή και θεωρούμενη εντελώς ανύπαρκτη.
- που τα πούτταρα ως τα μούνναραΚάτι που γίνεται ή λέγεται χωρίς να ταιριάζει με την κατάσταση στην οποία αναφέρεται.
- που τα πούτταρα ως τα μούνναραΚάτι που είναι πολύ μικρό, αμελητέο σε μέγεθος ή σε ποσότητα.
- που τα σκατά στα κότσιραΑπό τα σκατά στα σκατά, από το κακό στο χειρότερο.
- που τα σκατά στα κότσιρα[...] είδα όμως τζιαι σε άλλα μοναστήρκα τζιαι σκήτες πράματα που με αφήκαν άναυδον. Τα του Βατοπεδίου δεν ήταν τίποτε μπροστά σε ό,τι είδα αλλού. Έτο, από τα σ
- που την ΠάφονΜε καθυστέρηση που δεν χρειαζόταν, π.χ. λέγοντας πολλές άσχετες λεπτομέρειες.
- που τον τζ̆αιρόν του Άτσ̆ουτσ̆ουΑπό πολύ παλιά, από τον καιρό του Νώε.
- που τον τζ̆αιρόν του κουκκουφκιάουΑπό πολύ παλιά, από τον καιρό του Νώε.
- πούζης, -ισσαΗλικιωμένος.
- πούλλα(πρχ) Πουλάκι· τρυφερή προσφώνηση, που απευθύνεται κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) σε νέες κοπέλες.
- πουλλαόφωνος, -η -ονΑυτός που έχει λεπτή φωνή.
- πουλλούΤσουτσού, βίλλος.
- πουλλούδαΒλ. πούλλα.
- πουλλούιν του βάτουΑυτός που κάθεται ήσυχος επειδή φοβήθηκε κάποιον ή κάτι.
- πουλώ λουβάνεςΔουλεύω το συνομιλητή μου, πουλάω φούμαρα.
- πούππατρυφερή προσφώνηση για κορίτσι
- πουρέκκαχαϊδευτική προσφώνηση
- πουρέκκαΓλυκιά και συμπαθητική κοπέλα.
- πουρέκκινγλύκισμα, πιτάκι
- πούρεκκοςΩραίος νεαρός, γλύκας.
- πουρνέλλαδαμάσκηνο
- πουρτέλλονΜπουρδέλο, πορνείο.
- πουσ̌ιούλαΌμορφη γυναίκα.
- πουσουκούΠαρασκευοσαββατοκύριακο.
- πουτάναΠόρνη, γυναίκα που εκδίδεται.
- πουτανιόνΗ συμπεριφορά της πουτάνας, αλλά και γενικότερα η σκάρτη συμπεριφορά εκ μέρους μίας γυναίκας.
- πούτανοςΜεγάλη πουτάνα, καραπουτάνα.
- πουτανούΠουτανίτσα, χαριτωμένη πουτάνα.
- πουτανούαΠουτανίτσα, μικρή ή χαριτωμένη πουτάνα.
- πουτανούινΠουτανάκι, νεαρή πουτάνα ή γενικότερα νεαρή γυναίκα που κάνει κακή εντύπωση με τη συμπεριφορά της.
- πουτανούινΝεαρός ομοφυλόφιλος προσκολλημένος σε κάποιον μεγαλύτερο.
- πουτσίζω τηνΒρίσκομαι σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, συνήθως από δικό μου λάθος.
- πουτταρέλλαΌμορφη γυναίκα, ωραίο πουττίν.
- πουτταρελλούαΠουτταρέλλα, όμορφη γυναίκα.
- πούτταροςΜουνάρα, πολύ ωραία γυναίκα.
- πουττεύκωΔειλιάζω, δείχνω ατολμία.
- πουττίνΜουνί, γυναικείο γεννητικό όργανο.
- πουττίν(μτφ) Όμορφη γυναίκα.
- πουττίν κλαμένονΟ κλαψομούνης, αυτός που όλο κλαίγεται, που μεμψιμοιρεί.
- πουττίν ξ̌ουρισμένονΔουλειά που δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία, μασημένο φαΐ.
- πουττογυρόςΠερίπατος νεαρών που βγαίνουν για καμάκι και ψάχνουν κοπέλες.
- πουττοκνήστηςΑυτός που τεμπελιάζει, που κνήθει πούττον.
- πουττοκνήστηςΑυτός που τον σέρνουν οι γυναίκες από τη μύτη, ο μουνόδουλος.
- πουττολευκωσιάτηςΑυτός που έχει μεγαλώσει στη Λευκωσία με πολλές ανέσεις κι έχει γίνει μαλθακός, ο βούτουρος.
- πουττολόινΜουνόλλακος, μεγάλος αριθμός γυναικών που βρίσκονται στο ίδιο μέρος.
- πουττόπιστοςΑυτός που κάνει τα πάντα για τις γυναίκες, o μουνόδουλος.
- πούττοςΜουνί, γυναικείο γεννητικό όργανο.
- πούττοςΑυτός που είναι δειλός, άτολμος.
- πούττος άλουτοςΆνθρωπος απαράδεκτος, σιχαμένος.
- πούττος της θάλασσαςΜέδουσα, θαλασσινό ζώο.
- πουττόσ̌ειληΤα χείλη του πούττου, τα μουνόχειλα.
- πουττότριχαΜουνότριχα, τρίχα που προέρχεται από την περιοχή του πούττου.
- πουττότρυπαΗ μουνότρυπα, το πουττίν όπως το αντιλαμβάνονται όσοι το θεωρούν απλώς τρύπα.
- πουττούΓυναίκα με μεγάλο πούττο.
- πουττούδινΒλ. πουττούιν.
- πουττούινΜουνάκι, τρυφερό πουττίν.
- ποφκάλλωΚουράζω κάποιον, του βγάζω την πίστη, τον ξεθεώνω.
- ππακλαβάςΑυτός που είναι αργόστροφος, βλάκας.
- ππακλαβοπούτταΓλυκομούνα, που έχει πουττίνγλυκό σαν μπακλαβά.
- ππαλαζούϊν(μτφ) Όμορφη γυναίκα.
- Ππαλουζέςμουσταλευριά
- ππάσα ππάσαΠρόχειρα και βιαστικά.
- ππεεε!Επιφώνημα που δηλώνει έκπληξη, συνήθως όχι και πολύ ευχάριστη.
- ππεζεβέγκ ππαράΛεφτά που πληρώνει κάποιος άδικα, κερατιάτικα.
- ππέφτει η μπάρρα μουΕντυπωσιάζομαι, εκπλήσσομαι θετικά.
- ππίντης, ππίντισσαΤσιγγούνης, σπαγγοραμμένος.
- ππιριλλίνΗ μπίλια, και ειδικότερα ο βόλος των παιδικών παιχνιδιών.
- ππιριλλίνΤο μυαλό, η ικανότητα για σκέψη και κατ΄ επέκταση η προσωπική άποψη, το γούστο, αυτό που αρέσει στον καθένα.
- ππισσαρκάΆνθρωπος φιλάργυρος, τσιγκούνης.
- ππούλινΑυτός που είναι ανόητος, βλάκας.
- ππουνιάΨέμα.
- ππουνιάςΨεύτης, υπερβολικός σε αυτά που λέει, λαφαζάνης.
- ππουσ̆κιάΗ ιδιότητα του ππούστη, η ανδρική ομοφυλοφυλία.
- ππουσ̆κιάΎπουλη συμπεριφορά, πουστιά.
- ππουσ̆κιάςΑυτός που δεν είναι εντάξει, που παίζει ππουσ̆κιέςστους άλλους.
- ππουσ̆κλίκκινΒλ. ππουσ̆λίκκιν.
- ππουσ̆λαμάςΟμοφυλόφιλος άντρας, πούστης.
- ππουσ̆λίκκινΗ ιδιότητα του ππούστη, η ππουσ̆κιά.
- ππουσ̆λίκκινΑνέντιμη, ύπουλη πράξη ή συμπεριφορά.
- ππουσ̆λίκκινΚωλοκατάσταση, ρημάδι, υπόθεση που μας γίνεται βάρος.
- ππουσ̆λίκκινΑντικείμενο μικρού μεγέθους ή χωρίς ιδιαίτερη αξία.
- ππουσ̆τέματαΟι υπεκφυγές, τα καμώματα κάποιου που αποφεύγει την απευθείας αντιμετώπιση.
- ππούσ̌τηςΟ ομοφυλόφιλος, ο γκέι.
- ππούσ̌τηςΑυτός που δεν συμπειφέρεται σωστά, που είναι ανέντιμος, παλιάνθρωπος.
- ππούσ̌της με το δίπλωμανΑυτός που είναι γνωστός, δηλωμένος παλιάνθρωπος.
- ππουσ̌το-Πρώτο συνθετικό σύνθετων λέξεων που χρησιμοποιείται ως μειωτικό και υβριστικό για το δεύτερο συνθετικό, το οποίο συνήθως αναφέρεται στην καταγωγή κάποιου: ππουσ
- ππουσ̌τόμπιληςΑυτός που έχει αγγλική καταγωγή.
- ππουσ̌τόμπιληςΑυτός που δεν έχει θάρρος, που είναι άτολμος.
- ππουσ̌τόνεοΟ φαντάρος που μόλις έφτασε στη μονάδα και θεωρείται ότι προσπαθεί να λουφάρει.
- ππουσ̌τούινΝεαρός και κομψευόμενος ομοφυλόφιλος.
- ππουσ̌τούινΎπουλος, πονηρός.
- ππουσ̌τόφατσαΑυτός που σε ενοχλεί η φάτσα του, που δεν αντέχεις να τον βλέπεις.
- πρααλειάζεικοπάζει (ο άνεμος)
- πρησμένοςΥπερβολικά γυμνασμένος, φουσκωτός.
- πρηστάρτζ̌ηςΟ σπαζαρχίδης, ο πρήχτης.
- πρήχτηςΑυτός που καταντάει ενοχλητικός με τη συμπεριφορά του.
- πρίζα τριπολικήΗ πουτάνα, η γυναίκα που πάει με όποιον νάναι.
- προβλέπαςΑυτός που ακολουθεί πιστά το (εκάστοτε) προβλεπόμενο από τους κανονισμούς, ο τυπολάτρης.
- πρότσαπιρούνι
- πρωτέλλαΤο πρώτο νούμερο στη σκοπιά.
- ΠΣΚΤο τριήμερο από Παρασκευή μέχρι Κυριακή.
- πυκνίδινπανάδα, φακίδα
- πυράζέστη, καύσωνας
- πυρκολάιζερΑναπτήρας.
- πυρκολώ την κάποιουΧτυπαώ κάποιον, του την ανάβω.
- πυρκολώ τον κάποιαςΤη γαμώ, της τον πετάω.
- πύρουλλοςΑφόρητη ζέστη, καύσωνας.
Ρ
- ραΜόριο προσφώνησης μόνο προς γυναίκα, αντίστοιχο του «ρε».
- ρεΜόριο προσφώνησης, κάτι σαν «ε!».
- ρε πελλέ (μου)Ρε φίλε.
- ρε, ραΧρησιμοποιείται ως κλητική προσφώνηση, μόνο του ή ως εισαγωγικό επιφωνηματικής φράσης· μπορεί να δηλώνει οικειότητα: ρε πελλέ μου, αλλά και δυσάρεστα συναισθήμα
- ρεζίλαςΑυτός που γίνεται ρεζίλι, που ντροπιάζεται και γελοιοποιείται με τις πράξεις του.
- ρέσσωπερνώ
- ρέχχαφλέγμα
- ρίφιΟ άβουλος οπαδός που ακολουθεί τυφλά, χωρίς να έχει τα δικά του πιστεύω.
- ρίφκωΞελογιάζω, γοητεύω.
- ρίφκω αφκά πά’ στον τοίχονΒλ. σύρνω αβκά πα' στον τοίχον.
- ροκολούινΠιτσιρίκι.
- ρότσαπέτρα, βράχος
- ρότσοςμεγάλη πέτρα
- ρότσοςΗ πέτρα.
- ρότσοςΚάτι που είναι πάρα πολύ σκληρό.
- ρουθούνιν του σ̆οίρουΑυτός που που κατάγεται από την ανατολική Ασία, ο σχιστομάτης.
- ρούτολφΑπατημένος ερωτικός σύντροφος, τζ̆ερρατωμένος.
Σ
- σάγληςΑυτός που είναι άτσαλος και λερώνει τα πάντα γύρω του.
- σάκκοςσακάκι, παλτό
- σαλαβατώΜουρμουρίζω, παραπονιέμαι.
- σαν έμεινεν τζ̆' ο Xατζημάρκος πέρσιΛέγεται όταν κάποιος ξεμένει, όταν κάτι μένει ατέλειωτο και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.
- σαν τ’ αέρκιασαν αδέλφια
- σαντανωσ̌ιάςΑυτός που αναστατώνει τους πάντες δημιουργώντας παρεξηγήσεις και μπερδέματα μεταξύ ανθρώπων και καταστάσεων.
- σαούνα του σ̌σ̌ύλλουΑυτός που είναι άσχημος όπως... η μασέλα του σκύλου.
- σαρίζωσκουπίζω
- σαρκά του δημαρχείουΑυτός που συγκεντρώνει όσο μπορεί περισσότερα από οτιδήποτε υπάρχει γύρω του.
- σ̌ασ̌άρωΒιάζομαι, κάνω κάτι βιαστικά και απρόσεχτα.
- σ̌ασ̌ούρηςΑυτός που είναι βιαστικός και απρόσεκτος, ο τσαπατσούλης.
- σατσ̌ίνΑρκετά πια, ως εδώ· λέγεται σε ένδειξη αγανάκτησης.
- σβήννωΤα χάνω, τα παίζω.
- σβηστόςΑυτός που είναι αργόστροφος, βλάκας.
- σβουμΑυτός που είναι αργόστροφος, μπορεί και εντελώς ηλίθιος.
- σ̌εζολίρηςΑυτός που χέζει λίρες, που είναι πάμπλουτος.
- σ̌έζομαι (πάνω μου)(μτφ) Χέζομαι, τα κάνω επάνω μου από το φόβο.
- σ̆έζω μες την κλάτσανΑποτυγχάνω, τα κάνω θάλασσα.
- σ̆έζω μέσαΒλ. έσ̆σ̆εσα μέσα.
- σ̌έζω ταΕίμαι πλούσιος, έχω πολλά λεφτά.
- σειράςΣτρατιώτης που κατατάχτηκε την ίδια ημερομηνία με κάποιον άλλον.
- σειρούμπαςΟ σειράςστο στρατό.
- σ̌εϊττάνηςΈξυπνος, πονηρός.
- σέκκος, σέκκα(στην πιλόττα) για το χαρτί που είναι μόνο του, που δεν συνοδεύεται από άλλα χαρτιά της ίδιας φυλής.
- σ̌ελιόνινΑυτός που είναι υπερβολικά αθώος και άδολος , τόσο που καταντάει ανόητος, ο αγαθιάρης.
- ΣΕΞΣτέρηση (στρατιωτικής) εξόδου.
- σ̌έσης(μτφ) Αυτός που χέζεται από το φόβο του, που τα κάνει πάνω του, ο δειλός, ο φοβητσιάρης.
- σ̌εσμένος(μτφ) Αυτός που τον έχουν γραμμένο, που δεν τον υπολογίζουν.
- σ̌εσμένος(μτφ) Ο πλούσιος, ο λεφτάς.
- σ̌εσμένος(μτφ) Ο υπερβολικά τυχερός, ο γουρλής, ο κωλόφαρδος.
- σ̌εσμένος(μτφ) Ο δειλός, ο χέστης.
- σ̌εσμένος (της λίρας)Αυτός που έχει μεγάλη περιουσία, που είναι πολύ πλούσιος.
- σ̌εσμένος (του κοζ̌ιού)Αυτός που είναι ιδιαίτερα τυχερός στα χαρτιά, που έχει συνέχεια καλό χαρτί.
- σ̌εσολίρηςΒλ. σ̌εζολίρης.
- σ̆εστίν ποκλαντίνΚαλά τώρα, σιγά το πράγμα!
- σ̆εστίν ποκλαντίνΣκασίλα μου, χέστηκα.
- σ̆εστίν ποκλαντίνΑπίστευτο, τι λες τώρα!
- σημμασία στα περίπτεραΞεφορτώσου μας, πήγαινε αλλού να σου δώσουν σημασία.
- σημμασίαςΑυτός που προσπαθεί συνεχώς να τραβήξει την προσοχή, που αναζητά την προβολή και θέλει να φαίνεται σημαντικός.
- σήμμερασήμερα
- σ̌ιάχοςΑυτός που είναι βλάκας, χαζός.
- σιέραΜεταλλική κατασκευή επάνω στην οποία στήνεται ένα στρατιωτικό φυλάκιο και, συνεκδοχικά, το ίδιο το φυλάκιο.
- σιεράςΜικρή μεταλλική σφαίρα που χρησιμοποιείται ως μπίλια, ως βόλος για παιδικά παιχνίδια.
- σιέριχέρι
- σιεροκουτάλαΤρυπητή μεταλλική κουτάλα που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή τυροκομική παραγωγή της Κύπρου.
- σιεροκουτάλαΓυναίκα που ανακατεύεται σε όλα, κουτσομπόλα.
- σιεφταλιάκυπριακό φαγητό (λουκάνικο από κιμά)
- σικκιμέΌ,τι γίνει, γάμα το, άστο να πάει.
- σικκιμετζ̆ήςΑυτός που δεν τον νοιάζει για τίποτα εκτός από τη δική του καλοπέραση, ο ζαμανφουτίστας.
- σίκλακουβάς
- σικλάρηςΑνίκανος τερματοφύλακας.
- σικλέρηςΒλ. σικλάρης.
- σ̌ιόναΌμορφη γυναίκα, κούκλα· χρησιμοποιείται κυρίως ως προσφώνηση.
- σ̌ιόνινΚρύο, παγωνιά.
- σ̌ιόνινΠεντακάθαρα, λαμπίκος.
- σ̌ιόνινΧάλια,
- σ̌ιόνιν τζ̌αι μαμμούρινΜαντάρα, χάλια.
- σ̌ιονώννωΒάζω μεγάλους βαθμούς.
- σιορΠροσφώνηση ανάλογη με το "βρε" ή το "καλέ", που χρησιμοποιείται κυρίως για να εκφράσουμε διαμαρτυρία με ήπιο τρόπο.
- σ̌ίσ̌ινΤέλεια, καταπληκτικά!
- σ̆ίσ̆ιν ποϊνόραμμαν(πρχ) Όλα εντάξει, τέλεια.
- σ̆ίσκαςΠολύ χοντρός, κοιλαράς.
- σιύλλοςσκύλος
- σκανάρω(μτφ) Παρατηρώ κάποιον επίμονα και μάλλον αδιάκριτα.
- σκαρπέλαΜη εμφανίσιμη γυναίκα, μπάζο.
- σκάρτοςΑπίθανος, καταπληκτικός.
- σκατάςΑυτός που είναι βρομιάρης, σιχαμένος λόγω της κακής συμπεριφοράς του.
- σκατο-Πρώτο συνθετικό λέξεων που χρησιμοποιείται επιτατικά για να προσδώσει αρνητική έννοια στο δεύτερο συνθετικό.
- σκατώννωΤα κάνω σκατά, δεν ανταποκρίνομαι με επιτυχία σ'αυτό που κάνω.
- σκέφτου!Σοβαρά; Για δες!!!
- σκνίπαΑυτός που έχει καταναλώσει πολύ αλκοόλ, ο μεθυσμένος.
- σκουλλοπάφιτοςΑυτός που κατάγεται απο την Πάφο, που είναι εντελώς σκούλλος.
- σκούλλοςΑυτός που κατάγεται απο την Πάφο, ο Παφίτης.
- σκουλούτζ̌ινΈντονο ενδιαφέρον, πάθος για κάτι.
- σ̌λανγκ!Άρπα την τώρα, στην έφερα!
- σό(ου)Λοιπόν.
- σ̌οίροςΑυτός που έβαλε πολλά κιλά, που πάχυνε πολύ.
- σ̌οίροςΑυτός που τρώει λαίμαργα, χωρίς τρόπους.
- σολάρω(πρχ) Κάνω μπαντιστήρι, παίρνω μάτι.
- σολίσταςΑυτός που κάνει μπανιστήρι, ο ηδονοβλεψίας.
- σ̆ου σ̆ουΈκφραση ενθουσιασμού που χρησιμοποιείται κυρίως όταν κάποιος κερδίζει σε ένα παιχνίδι ή άθλημα.
- σούζωκουνώ
- σούππα λούμαΜούσκεμα, βρεγμένος ως το κόκαλο.
- σούππα λούμαΜούσκεμα στον ιδρώτα.
- σουρταλλάςΟ φαντάρος που μόλις έχει καταταγεί.
- σούσακούνια
- Σουτζιούκκοςγλύκισμα μούστου με ξηρούς καρπούς
- σπάζουν τα νεύρα μουΞεπερνώ κάθε όριο εκνευρισμού και αγανάκτησης.
- σπάζω (του) τα νεύρα κάποιουΦέρνω κάποιον έξω από κάθε όριο εκνευρισμού και αγανάκτησης.
- σπάζω κάμηλονΒάζω σε δοκιμασία την υπομονή των άλλων με τις καθυστερήσεις ή με την αναβλητικότητά μου.
- σπάζω χάζινΔιασκεδάζω, γελάω με κάποιον.
- σπαθάςΟ άσος σπαθί στην πιλόττα.
- σπάοςΤσιγκούνης, σπάγγος.
- σπαρκωμένοςΑυτός που είναι σεξουαλικά στερημένος.
- σπάσμανΤο φυτό, ο σπασίκλας που η μοναδική του έγνοια είναι το διάβασμα.
- σπάσμανΟ μαθητής ή φοιτητής που παίρνει πάντα μεγάλους βαθμούς, χωρίς απαραίτητα να είναι σπασίκλας.
- σπάστρης, σπάστρισσαΑυτός που μας τη σπάει, που μας εκνευρίζει.
- σπίννοςΜικροκαμωμένος.
- σπουρτόκωλοςΑυτός που είναι φοβιτσιάρης, χέστης.
- σπουρτόλοοςΑυτός που δεν κρατάει τη γλώσσα του, ο μαρτυριάρης.
- σπουρτώ(μτφ) Εκμυστηρεύομαι, τα ξερνάω.
- σ̌σ̌ίζεται ο κώλος μουΜοχθώ, ταλαιπωρούμαι και κουράζομαι πολύ, γίνομαι πτώμα.
- σ̆σ̆ίζουμεν τα δεφτέρκα μαςΤσακωνόμαστε, μαλλώνουμε άσχημα.
- σ̌σ̌ίζω (κάποιον)Γαμώ, "σκίζω" κάποιον.
- σ̆σ̆ιπεττορούθουνοςΑυτός που έχει μεγάλα ρουθούνια, σαν κάννες κυνηγετικού όπλου.
- σ̌σ̌ιστάραΒλ. σ̌σ̌ίσταρος.
- σ̌σ̌ίσταροςΠολύ ωραία γυναίκα, σ̌σ̌ίστατσος.
- σ̌σ̌ίστατσοςΠολύ ωραία γυναίκα, μουνάρα.
- σ̌σ̌ιστομπήωΚάνω πολλές μετατροπές στο αυτοκίνητο.
- σ̌σ̌ίστοςΤο γυναικείο αιδοίο, το μουνί.
- σ̌σ̌ίστοςΠολύ ωραία γυναίκα.
- σ̌σ̌ίστραΒλ. σ̌σ̌ίστος.
- σ̌σ̌ύλλαΓυναίκα αυταρχική, που εύκολα βάζει τις φωνές, φάουσα.
- σ̌σ̌ύλλαΣτρίγγλα, γυναίκα με κακό χαρακτήρα.
- σ̆σ̆υλλάκκαΗ ποδοσφαιρική ομάδα Ομόνοια της Λευκωσίας.
- σ̌σ̌υλλόμαυροςΣκυλάραπας.
- σ̌σ̌υλλόπελλοςΑυτός που είναι κάτι παραπάνω από πελλός, κατάπελλος.
- σ̆σ̆υλλόππουσ̆τοςΦανατικός ομοφυλόφιλος, πουσταράς.
- σταματημένοςΑυτός που είναι χαζός, που δεν του κόβει.
- σταρτάρω(μτβ) Βάζω ένα μηχάνημα σε λειτουργία, σε κίνηση.
- σταρτάρω(αμτβ) Παίρνω μπροστά, ξεκινώ.
- στέκκαΓυναίκα που φαίνεται άχαρη επειδή είναι ψηλή και υπερβολικά αδύνατη.
- στέκουμαι στον πούντον μουΣτέκομαι στο ύψος μου - ή μάλλον στο ύψος των περιστάσεων.
- στέκουμαι στον πούντον μουΠαραμένω αμετακίνητος, δεν αλλάζω τοποθέτηση.
- στενό μαρκάρισμαΕπίμονη προσπάθεια να πλησιάσουμε κάποιον, ιδίως ερωτικά, φλερτ.
- στετέγιαγιά
- Στην υγειαν σας κοπέλλεςΣτην υγειά σας, κορίτσια. Πρόποση.
- στοισ̌ειόνΑυτός που είναι κακός και άσχημος, που μπορεί να παρομοιαστεί με τέρας, όχι τόσο στην εμφάνιση, αλλά κυρίως στην ψυχή.
- στοισ̌ειόν του λάκκουΑυτός που είναι τρομακτικά άσχημος, τερατώδης.
- στοισ̌ειόν του μεσανύχτου(πρχ) Φάντασμα.
- στον βίλλον μουΣτον πούτσο μου, δεν με ενδιαφέρει, χέστηκα.
- στον κόσμον μου/σου...Λέγεται για κάποιον που είναι αφηρημένος, που δεν επικοινωνεί.
- στον κώλον σου/του ρεπάνινΔε με ενδιαφέρει, δεν ασχολούμαι.
- στοτσ̌ιάζωΓεμίζω υπερβολικά, τιγκάρω, κυρίως από το πολύ φαγητό.
- στοτσ̌ιάζωΠήζω, μπουχτίζω από κάτι, νιώθω ότι δεν το αντέχω άλλο.
- στότσ̌ιν(μτφ) Υλικό, μικρής κατά κανόνα αξίας, που χρησιμοποιείται για παραγέμισμα.
- στότσ̌ιν(μτφ) Φαγητό, ποτό ή ρόφημα που είναι χάλια, που δεν τρώγεται (ή δεν πίνεται) επειδή δεν φτιάχτηκε και/ή δεν διατηρήθηκε σωστά κι έγινε 'στόκος'.
- στότσ̌ιν(μτφ) Κάποιος ή κάτι που δεν υποφέρεται, δεν τρώγεται με τίποτα.
- στρακόττονΜεθυσμένος.
- στραώννουμαι(μτφ.) Χάνω την κρίση μου, δεν βλέπω τι συμβαίνει στη πραγματικότητα.
- στρηνιάζωΕρεθίζομαι σεξουαλικά, καυλώνω.
- στρηνιάζωΤρελλαίνομαι από επιθυμία για κάτι.
- στρηνιάζωΔιεγείρομαι, θυμώνω.
- στρηνιώΒλ. στρηνιάζω.
- στρίναΚομψότητα.
- στρίναΓυναίκα όλο νάζι, αλλά και πολύ σέξι.
- στρουμπώννωΒλ. τρουμπώννω.
- στροφάρωΕίμαι έξυπνος, έχω γρήγορη αντίληψη.
- στυλλομμαθκιάζωΓουρλώνω τα μάτια, από έκπληξη, φόβο, ενδιαφέρον...
- στ’ αρτζ̆ίθκια μου/σου...Σκασίλα μου, δεν με νοιάζει καθόλου.
- συνάω κάποιονΣυλλαμβάνω.
- συντυχάννωμιλώ, κουβεντιάζω
- σύρνω αφκά πά’ στον τοίχονΜαταιοπονώ, λέω ή κάνω πράγματα που δεν έχουν αποτέλεσμα.
- σύρνω λουβάνεςΒλ. πουλώ λουβάνες.
- σύρνω πιέλλεςΚουράζομαι πάρα πολύ, εξαντλούμαι.
- σύσκατος(μτφ) Αυτός που τον έβρισαν, τον έλουσαν με άσχημους χαρακτηρισμούς.
- συτζ̆ιά του μαύρουΠρόσωπο στο οποίο ρίχνουν διαρκώς τις ευθύνες.
- σφητζιάσφηκοφωλιά
- σφογγάς ταΕίσαι πολύ τυχερός, πάνε όλα όπως τα ήθελες.
Τ
- τ΄ όνομαν του μωρούΗ τιμή, το κόστος κάποιου πράγματος.
- τα όρη τζ̌αι τα παραράΤα όρη και τα βουνά.
- τα παίζωΞαφνιάζομαι ή κουράζομαι τόσο που δεν μπορώ να αντιδράσω και κάνω βλακείες.
- τα παίζω(για μηχάνημα, αυτοκίνητο κλπ.) Χαλάω, καταστρέφομαι.
- τα σπάειΈχει μεγάλη επιτυχία.
- τάκκαρος, τακκάραΑυτός που είναι πολύ όμορφος και εντυπωσιακός, πολύ τάκκος.
- τάκκος (1)Πολύ όμορφη γυναίκα, κουκλάρα.
- τάκκος (2)Στρατιώτης που τεμπελιάζει, που συνέχεια προσπαθεί να λουφάρει.
- τακκουρά η οκκά μου/σου...(πρχ) Δεν πάω καλά, έχω τρελαθεί.
- τακκώννωαποφεύγω τη δουλειά
- τακκώννωΕίμαι τάκκος, λουφάρω συνέχεια και αποφεύγω τις δραστηριότητες που απαιτούν μόχθο.
- τάντζ̆ηςΑυτός που είναι πενταβρόμικος, αηδιαστικά λερωμένος, λιγδιάρης.
- τανώβοηθώ
- ταπακόσ̌υλοςΑυτός που είναι τεμπέλης, ακαμάτης.
- ταραμένοςΑυτός που δεν είναι στα καλά του, ανισόρροπος.
- ταράσσουν τα κράγκα (κάποιου)Τρελαίνομαι, χάνω τα λογικά μου, τα παίζω.
- ταράσσω τα κράγκα (κάποιου)Τρελαίνω, αποτελειώνω, ξετινάζω.
- τάσοςΤασάκι.
- τατάςνονός, ανάδοχος
- τάτσαΣημάδι, ρετσινιά.
- τάτσα(μτφ) Άσχημη , καθόλου εμφανίσιμη γυναίκα.
- τατσίζηςΑυτός που είναι πεισματάρης και θέλει πάντα να γίνεται το δικό του.
- τάχαΥποτίθεται, και καλά.
- τερατσιάχαρουπιά
- Τερτζελλούδκιαζυμαρικό για γλυκό
- τεςτις (άρθρο)
- τζ̌εγκενεύκωΤεμπελιάζω, δεν κάνω τίποτα.
- τζιαικαι (σύνδεσμος)
- τζιαμαίεκεί
- τζιείνοςεκείνος
- τζ̌ισβέςΑυτός που είναι βλάκας, σβηστός.
- τζ̆ύλα το αμαξούιν σου πάρακατωΠαράτα μας, πήγαινε αλλού να σου δώσουν σημασία.
- τζ̆υλίστουΆντε χάσου, παράτα μας.
- τζ̌υλίστου πάρακατωΒλ. τζ̆υλίστου.
- τζ̆υλώ τ’ αφκόν με την μαναβέλλανΚωλυσιεργώ, χαζεύω αντί να δραστηριοποιηθώ.
- τζυράνοικοκυρά
- τηάνιν(μτφ) Αυτός που είναι μεθυσμένος, αλλά σε καλή διάθεση.
- την κωλοτρυπίδα του ο καθένας ό,τι θέλει την κάμνει!Απάντηση σε επικρίσεις ή αδιάκριτες συμβουλές σε σχέση με προσωπικές αποφάσεις ή επιλογές.
- την μάππα χαμαίΣεμνά, με χαμηλό προφίλ και χωρίς υπερβολές.
- της φισ̆λάκκαςΤης πλάκας, χωρίς καμία αξία.
- της φισ̆λάκκαςΧάλια μαύρα, θάλασσα.
- τι εννοείς;Σοβαρά; Είναι δυνατόν;
- Τι κάμνεις;Τι κάνεις; Ερώτηση για το πώς είναι κάποιος (ενικός, οικείο).
- τίτσιροςγυμνός
- τίτσιροςΑυτός που είναι ολόγυμνος, τσίτσιδος.
- το Γιωρκούιν της ΚάκαςΑυτός που εξαρτάται από τη γυναίκα του, που την αφήνει να τον κάνει ό,τι θέλει.
- Το γλήορον και το καλόν ΄εν παν μαζίν τα δκυό τους.Η καλή δουλειά δεν γίνεται με βιασύνη.
- Το καλομάλαον (ήμερο) αρνίν φαίνεται ΄που την μάντραν.Ο καλός και άξιος άνθρωπος φαίνεται από τα μικράτα του.
- τον κώλον μου/σου/του...Έκφραση που συνοδεύει ένα ρήμα για να δηλώσει ότι κάτι γίνεται ή ισχύει σε υπερβολική ποσότητα ή μέγεθος.
- του λάκκουΕπιτατικός προσδιορισμός που ενισχύει την, ήδη αρνητική, έννοια της λέξης που προηγείται: αλουσ̌ιά του λάκκου, χτιτζ̌ιόν του λάκκου,στοισ̌σ̌ειόν του λάκκου...
- τουίν παρολί(ν)Δύο πολύ στενοί φίλοι, ένα δίδυμο.
- τουμάνινΟ πυκνός καπνός.
- τουμάνιν(μτφ) Βαριά και άσχημη μυρωδιά.
- τούμπαλοφίσκος, σωρός χώματος
- τούμπανονΓυναίκα ιδιαίτερα εντυπωσιακή και προκλητική.
- τουμπώννωΒλ. τρουμπώννω.
- τουρτουρώΤρέμω από το κρύο.
- τούτοςαυτός
- τραβώ κάποιον που την μούττηνΈχω κάποιον άβουλο όργανό μου, τον κάνω ό,τι θέλω, τον σέρνω από τη μύτη.
- τραβώ τα βυζ̆ιά μουΒρίσκομαι σε κατάσταση μεγάλης απογοήτευση, έως και απελπισίας.
- τραβώ τες τρίσ̆ες του κώλου μουΒρίσκομαι σε κατάσταση μεγάλης απελπισίας, δεν ξέρω τι να κάνω.
- τρακοσ̌ήςΒλ. τρακοσ̌ιάρης.
- τρακοσ̌ιάρηςΆτομο χαμηλής νοημοσύνης, αυτός που δεν τα έχει τετρακόσια.
- τραμπάρωΣουφρώνω, "τσιμπάω" κάτι, συνήθως μικρής αξίας, χωρίς να ζητήσω την άδεια του ιδιοκτήτη.
- τραμπάρωΚλέβω, αρπάζω κάτι από τον ιδιοκτήτη του.
- τράμπαςΑυτός που συνεχώς προσπαθεί να αποκομίσει όφελος χωρίς να πληρώσει, ο τρακαδόρος, ο μουχτιτζ̌ής.
- τράμπατζ̌ηςΟ τράμπας, ο τρακαδόρος.
- τραουλλομάσ̌αιρονΑυτός που είναι άσχετος, που δεν κατέχει το θέμα με το οποίο πρόκειται να ασχοληθεί.
- τραουλλοπέμπεροςΤραγόπαπας.
- τράουλλοςτράγος
- τρασ̌ηλογυρίζει μουΒλ. γυρίζει μου (ο) τράσ̌ηλος.
- τρέσ̆ει τίποτε;Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
- τριαντάριΜία δόση κοκαΐνης ή ηρωίνης αξίας 30 ευρώ.
- τριβίλλουραΤόπος πολύ μακρινός και απομονωμένος, στη μέση του πουθενά.
- τριβιτζ̌ιάζουμαιΚαίγομαι από ανυπομονησία, δεν αντέχω να καθήσω ήσυχα.
- τριπούντζ̌ηςΑυτός που είναι πλούσιος, ο λεφτάς.
- τρουμπώννωΣκύβω έτσι ώστε να προβάλλουν προκλητικά οι γλουτοί.
- τρώω (την) φλασ̌ιάνΈχω μία ξαφνική έμπευνση, αναλαμπή.
- τρώω κόνναραΕίμαι βλάκας, τρώω κουτόχορτο.
- τρώω πέντε φιΤιμωρούμαι με πέντε μέρες φυλακή.
- τρώω πόρτανΜε εμποδίζουν να μπω κάπου.
- τρώω τζ̆αι σπάζωΤρώω πάρα πολύ, σκάω από το φαγητό ή από κάτι που τρώγενται μεταφορικά: ξύλο, λεφτά...
- τρώω τηνΤην πατάω, κάνω γκάφα.
- τρώω τηνΤιμωρούμαι.
- τρώω την ζωήν μουΚουράζομαι, δυσκολεύομαι και καταναλώνω πάρα πολύ χρόνο.
- τρώω χιΑποτυγχάνω σε κάτι ή απορρίπτομαι από κάποιον.
- τρώω χυλόπιτταν(μτφ) Η απόρριψη στον συναισθηματικό ή ερωτικό τομέα.
- τσαέρακαρέκλα
- τσ̆αϊνέζαΜπίλια, αδιαφανής άσπρος βόλος με χρωματιστές ραβδώσεις.
- τσ̌άκκοςΑυτός που είναι πολύ έξυπνος, ικανός και λίγο μάγκας.
- τσακκώΡίχνω κόζιν, σε περίπτωση που δεν έχω κάποια από τις τρεις άλλες φυλές στην πιλόττα.
- τσακρίζω το βλαντζ̌ίν κάποιουΦτάνω κάποιον στα όρια του τον εκνευρίζω.
- τσακροβλάντζ̌ηςΟ πρήχτης, αυτός που τσακρίζει το βλαντζ̌ίν των άλλων.
- τσακροπίννωΚαταναλώνω μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.
- τσαλάτζ̆ινΛιώμα, τύφλα στο μεθύσι.
- τσ̆αμπάςΧαζός, ανόητος.
- τσάππαΠολύ άσχημη γυναίκα.
- τσ̌άρληςΚύπριος που ζει μόνιμα στην Αγγλία.
- τσάροςΠολύ αυστηρός, έως και άγριος.
- τσ̌αρτζ̌άρωΦορτίζω, γεμίζω μία συσκευή με ηλεκτρικό φορτίο.
- τσαςΛίγο, μόλις.
- τσιαροπίνναςΑυτός που καπνίζει πολύ.
- τσιαρτζ̌ήςΑυτός που είναι φανατικός καπνιστής, το φουγάρο.
- τσίβικοςΑυτός που ακολουθεί κάποιον, που του 'κολλάει' σαν τσιμπούρι.
- τσίθκιαΑρχίδια.
- τσικνοπούττιν(πρχ) Αυτή που το πουττίντης μυρίζει ούρα.
- τσιλλά κάποιον το πάπλωμανΚάποιος κοιμάται πολλές ώρες ή απλά τεμπελιάζει στο κρεβάτι, σαν να τον πλάκωσε το πάπλωμα και να μην μπορεί να σηκωθεί.
- τσιλλαρκάΚουτσουλιά.
- τσιλλαρκάΚάποιος ή κάτι χωρίς αξία, χωρίς σημασία.
- τσιλλώΜαρκάρω πολύ στενά κάποιον αντίπαλο παίχτη, τον πιέζω.
- τσιλλώ κάποιον μες τον λαιμόνΠατώ κάποιον στο λαιμό, δηλαδή τον πιέζω, τον ζορίζω πάρα πολύ.
- τσιμινιάκαμινάδα
- τσ̌ιουρουτεύκουμαιΧαραμίζω το χρόνο μου, τον ξοδεύω άσκοπα.
- τσ̆ίππηςAυτός που δεν ξοδεύει εύκολα, ο τσιγκούνης.
- τσ̌ίππικοςΑυτός που έχει χαμηλή αξία, ο φτηνιάρης.
- τσίττοςσιωπηλός
- τσόπραΆσχημη γυναίκα.
- τσουνιάζουμαιΔεν αντέχω αυτό που συμβαίνει, εκνευρίζομαι.
- τσουρέιραΚακόγουστη λαϊκή νεαρή που προσπαθεί ανεπιτυχώς να μιμηθεί την εμφάνιση της διάσημης, κατά τη δεκαετία του 2010, τραγουδίστριας Ελένης Φουρέιρα.
- τσουρούιν(μτφ.) Αυτόςπου μπορούν οι άλλοι να τον κάνουν ό,τι θέλουν.
- τσ̌όφταΒλακεία, ανοησία.
- τσ̆όφταςΑυτός που λέει τσ̆όφτες, ανοησίες που δεν έχουν βάση και συνεπώς δεν είναι αξιόπιστος.
- ττακουρημένοςΑυτός που είναι ανισόρροπος, 'βαρεμένος'.
- τταλαττούριντζατζίκι
- τταούκκαΑυτή που είναι πολύ παχειά, θεόχοντρη.
- τταπατζ̌άΓυναίκα με άσχημο σώμα, κοντόχοντρη και με κακό χαρακτήρα.
- ττάππονΓρήγορα, με μεγάλη ταχύτητα.
- ττάππονΣτο μέγιστο, στο τέρμα.
- ττάππος(μτφ) Αυτός που είναι πολύ κοντός.
- ττάππος της πότσας(μτφ) Αυτός που είναι πολύ κοντός, όσο ένα πώμα από φελλό.
- τταππουροκωλούΜοτοσικλέτα μικρού κυβισμού.
- τταππουροκωλούΠολύ κοντή γυναίκα.
- τταππώννωΑυξάνω την ένταση του ήχου.
- ττεμπερχανόσ̌σ̌υλλοςΑυτός που είναι πολύ τεμπέλης, το τεμπελόσκυλο.
- ττενέκκαΚάλπη.
- ττιλαρισμένοςΒλ. ττιλλαρισμένος.
- ττιλάρωΒλ. ττιλλάρω.
- ττιλλαρισμένοςΑυτός που είναι παιγμένος, που έχει ττιλλάρει.
- ττιλλάρωΤα φτύνω, σταματάω να λειτουργώ ή καταστρέφομαι εντελώς.
- ττοπουζοκυπραίοςΑυτός που είναι βλάκας και άξεστος λόγω της κυπριακής του καταγωγής.
- ττοππουζο-Πρώτο συνθετικό λέξεων που χρησιμοποιείται επιτατικά για να προσδώσει αρνητική έννοια στο δεύτερο συνθετικό, το οποίο παρουσιάζεται ως απαξιωμένο, ανάξιο λόγου
- ττοππουζοκυπραίοςΚύπριος που φέρεται σαν να μην έχει ούτε μόρφωση, ούτε αγωγή.
- ττόππουζοςΑυτός που συμπεριφέρεται σαν άξεστος, αμόρφωτος και ανεγκέφαλος.
- ττοππουζοχώρκατοςΑυτός που έχει μείνει πίσω από τα δεδομένα της εποχής του, που είναι πολύ χώρκατος.
- ττρολλάρωΚοροϊδεύω, ειρωνεύομαι.
- τυλιχτόςΣτριφτό τσιγάρο.
- τ’ αρτζ̆ίθκια του ΠαπάλουκαΆντε ρε από κει, τι είναι αυτά που λες;
Φ
- φαίνφαγητό
- φάκκα τα(μτφ) Άστα να πάνε, γάμησέ τα.
- φακκόλοαΜπηχτές, προσβλτικά υπονοούμενα.
- φακκόλοοςΑυτός που μιλάει δηκτικά, που δεν μασάει τα λόγια του ακόμα κι αν ξέρει ότι θα γίνει προσβλητικός.
- φακκολοώΜιλώ δηκτικά, 'χτυπάω' τον άλλον λέγοντας πράγματα που ξέρω πως θα τον προσβάλλουν ή θα τον πειράξουν.
- φακκώχτυπώ
- φακκώ(με αιτιατική) Κτυπώ απότομα και συνήθως με κρότο.
- φακκώ(με γενική) Εκνευρίζω κάποιον, του τη δίνω.
- φακκώ γυρόν του μπάκαρηΓυρίζω άσκοπα, χωρίς αποτέλεσμα.
- φακκώ κάποιου κέντρονΕκνευρίζω κάποιον πολύ, του τη σπάω άσχημα.
- φακκώ πιέλλανΚουράζομαι πάρα πολύ, εξαντλούμαι.
- φακκώ πιέλλαν(μτφ, για ανθρώπους και σπανιότερα για ζώα) Πεθαίνω.
- φακκώ τηνΚαταφέρνω να πάρω απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία.
- φακόςΕίδος μπίλιας που χρησιμοποιούσαν τα παιδιά στα παιχνίδα τους, συνήθως ημιδιαφανής και πράσινης απόχρωσης.
- φαλλάρωΤρελαίνομαι, τα παίζω.
- φανέλλαφανελάκι, εσώρουχο
- φανίσκωυφαίνω
- φάουλΑτυχής ενέργεια ή δήλωση, λάθος.
- φάουσαΔύστροπη και μοχθηρή γυναίκα.
- φαουσ̌άζωΤρώω πολύ και με μεγάλη λαιμαργία, ντερλικώνω.
- φαουσ̌άρηςΑυτός που όλο φαουσ̌άζει, ο λαίμαργος, ο φαταούλας.
- φαουσαρκάΗ πολύ κακιά και ξινή γυναίκα.
- φαούσ̌ασμανΗ ενέργεια του φαουσ̌άζω, το να τρώει κανείς πολύ και λαίμαργα.
- φάουσοςΔύστροπος και μοχθηρός άντρας.
- φαρράςχλωρό σιτηρό για ζωοτροφή
- φαρσόκκελλοςΑυτός που δεν έχει μαλλιά, ο φαλακρός.
- φασούλαδρεπάνι
- φασώννωΧαϊδεύω, φιλάω και γενικά επιδίδομαι σε ερωτικές περιπτύξεις.
- φατσ̌ημένοςΒαρεμένος, κολλημένος με κάτι - κυρίως με κάποιον ή κάποια.
- φατσ̌ημένος(μτφ) Tρελαμένος.
- ΦεβάρηςΦεβρουάριος
- φελλιάζωμπολιάζω
- φέρνω τα μίλια μουΣυνέρχομαι, έρχομαι στα καλά μου.
- φέττεςΟι γραμμωμένοι κοιλιακοί μύες.
- φεύκει η κκελλέ μουΕντυπωσιάζομαι πολύ, θετικά ή αρνητικά, μου φεύγει το τσερβέλο.
- φεύκει η μπάρρα μουΔέχομαι ένα πολύ δυνατό χτύπημα.
- φεύκει η μπάρρα μουΠαθαίνω πλάκα, μου φεύγει το τσερβέλο από έκπληξη ή από ευχαρίστηση.
- φεύκει η φάτσα μουΞαφνιάστηκα θετικά ή αρνητικά, παραξενεύτηκα ή ενθουσιάστηκα.
- φεύκει μου/σου... καμιά βίδαΣυμπεριφέρομαι με τρόπο περίεργο ή ανόητο.
- φιλικουτούνιαΠιτσουνάκια, ερωτευμενάκια.
- φιξΤέλεια, μια χαρά.
- φίσ̆αςΑυτός που δεν στροφάρει, ο μαννός.
- φισ̆λάρωΕπιβάλλω τιμωρία.
- φιτιλλάρωΓαμώ και το διατυμπανίζω με καμάρι.
- φκαίννω κούππα άπαννηΤη βγάζω καθαρή, απαλάσσομαι από κάθε κατηγορία.
- φκαίννω που μέσαΒγάζω άκρη, ξεκαθαρίζω μία απορία, λύνω ένα ζήτημα.
- φκαίννω που πάνωΤα βγάζω πέρα, 'καθαρίζω' από οικονομική άποψη.
- φκάλλωΒγάζω.
- φκάλλω ζιλικούρτινΒγάζω το σκασμό.
- φκάλλω νάμινΓίνομαι ρεζίλι, ρεντίκολο.
- φκάλλω νούμερονΦυλάω σκοπιά.
- φκάλλω πόνημανΒγάζω το σκασμό.
- φκάλλω σπάσμανΣταματώ να μιλώ, βγάζω το σκασμό.
- φκάλλω τζ̆αι το σ̆σ̆οινίν τζ̆αι το παλλούτζ̆ινΤο παραξηλώνω, τραβάω μία κατάσταση στα άκρα.
- φκάλλω τον σ̌σ̌ίστοΒγάζω το σκασμό.
- φκάλλω τσούννες(μτφ) Βγάζω εξανθήματα, δεν αντέχω μία κατάσταση.
- φκιακάςΑυτός που έχει μεγάλα αυτιά.
- φκιακάςΑυτός που είναι επιπόλαιος, ανερμάτιστος, όπου φυσάει.
- φκιόρονλουλούδι
- φκιόρονΑυτός που έχει χαμηλή νοημοσύνη, που είναι βλάκας.
- φλάμπουροςσημαία σε χωράφι που απαγορεύει τη βοσκή
- φλαούναπασχαλινό γλύκισμα με τυρί
- φλασ̌ιάΈμπνευση, αναλαμπή, ξαφνική φώτιση.
- φορώ του το βρατζ̌ίνΤον κάνω ό,τι θέλω.
- φουγάρονΑυτός που καπνίζει πολύ.
- φουμίζομαικαυχιέμαι
- φουντάναβρύση
- φουρνίζω τον (κάποιας)Γαμώ, (της) τον χώνω.
- φούρπατζ̌ηςΑυτός που παθιάζεται με τον φούρπο.
- φούρποςΠοδόσφαιρο.
- φούσκοςΧαστούκι, πατσαρκά.
- φράππα(μτφ) Ανοησία, βλακεία που λέει ή κάνει κάποιος.
- φράππαςΟ βλάκας, που δεν καταλαβαίνει και πολλά.
- φτανός(μτφ) Αυτός που είναι ελαφρόμυαλος, ανόητος.
- φτείρα κοττημένηΑυτός που τεμπελιάζει και δεν προσφέρει στον κοινωνικό του περίγυρο, το παράσιτο.
- φτείρηςΑυτός που είναι μικροκαμωμένος.
- φτερόν της σ̌ήναςΆνθρωπος αναίσθητος, εντελώς αδιάφορος συναισθηματικά.
- φτύμμαν(μτφ) Κάποιος ή κάτι που μας προκαλεί αηδία.
- φτύμμαν-γλείμμανΑυτός που είναι ολόιδιος με κάποιον ή κάτι άλλο.
- φτύμμαν-κόλλημανΑυτός που μοιάζει πολύ με κάποιον ή κάτι άλλο.
- φτύννωΔείχνω μεγάλη περιφρόνηση.
- φτύννω κάποιονΑπορρίπτω κάποιον, απαξιώ να ασχοληθώ μαζί του.
- φτύσιμονΗ απόρριψη, η απαξίωση.
- φυγάςΟπαδός ή παίκτης της ποδοσφαιρικής ομάδας Απόλλωνας.
- φύρνουμαιλιποθυμώ
Χ
- χαζίρινσχεδόν
- χάι τζ̌αι χούιΒλ. χαϊχούι.
- χάι χούιΒλ. χαϊχούι.
- χαϊχούιΧαβαλές, πασ̌αμάς.
- χαλλούμινχαλλούμι, κυπριακό τυρί
- χαλόουΜα τι λες, πας καλά;
- χαμάληςΟ ανειδίκευτος εργάτης που μεταφέρει βάρη, αχθοφόρος.
- χαμάληςΟ άνθρωπος που κάνει τις δύσκολες και κουραστικές δουλειές με χαμηλό μισθό.
- χαμάληςΑυτός που κάνει τις δουλειές των άλλων.
- χανάππινκύπελλο, δοχείο
- χάνιν του Ππάντζ̌αρουΧώρος που μπαινοβγαίνει όποιος θέλει.
- χάνιν του Ππάντζ̌αρουΧώρος ασυγύριστος, ακατάστατος.
- χάννει η οκκά μου/σου...(πρχ) Δεν πάω καλά, δεν φέρομαι λογικά.
- χάννει η παττίχα μουΔεν είμαι με τα καλά μου, δεν πάω καλά.
- χάννωΔεν πάω καλά, δεν σκέφτομαι σωστά.
- χάννω πατηθκιέςΧάνω στροφές, μου λείπει μυαλό.
- χάννω τα φώτα μουΔες χάννω το φως μου.
- χάννω το φως μου(μτφ) Τυφλώνομαι, θαμπώνομαι από αυτό που βλέπω.
- χάννω το φως μου(μτφ) Νιώθω μεγάλη έκπληξη για ένα γεγονός που θεωρώ αναπάντεχο, απίστευτο.
- χαντακωμένοςΑυτός που είναι μπερδεμένος, που βρίσκεται σε σύγχυση.
- χάππινχάπι
- χαπποπίννωΠαίρνω χάπια ή άλλα φάρμακα, χαπακώνομαι.
- χαπποπίννω(μτφ) Δεν είμαι στα καλά μου, φέρομαι όπως κάποιος που έχει παραισθήσεις από τα πολλά φάρμακα.
- χάρος μουΣυνήθεια ή πράξη που μας ενοχλεί ή μας εκνευρίζει.
- χαρτώννωαρραβωνιάζω
- χάσκαςΑυτός που μένει με το στόμα ανοιχτό.
- χάσκαςΑυτός που είναι χαζός, βλάκας.
- χασκιάζωΑποσυντονίζω κάποιον, τον κάνω να τα χάσει.
- χάφταςΑυτός που τα χάφτει όλα, ο βλάκας.
- χάχαςΑυτός που γελάει συχνά χωρίς λόγο.
- χάχαςΑυτός που είναι ανόητος, χαζός.
- χελόουΒλ. χαλόου.
- χελόουΜα τι λες, πας καλά;
- χέμα φτύμμαν, χέμα κώλον!Έκφραση έκπληξης, όταν κάποιος δείχνει μεγάλο θράσος και απαιτεί περισσότερα από όσα πρέπει.
- χεστιντίν ποκλαντίνΒλ. σ̆εστίν ποκλαντίν.
- χουμίζομαιΠερηφανεύομαι, καμαρώνω.
- χοχόΗ ποδοσφαιρική ομάδα Ομόνοια Λευκωσίας.
- χόχοςΟπαδός της χοχό, της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοια Λευκωσίας.
- ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ / ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗΠασχαλινός χαιρετισμός και απάντηση.
- Χρόνια ΠολλάΧρόνια Πολλά
- χτηνόνΑυτός που είναι κτήνος, που δεν έχει ανθρώπινα αισθήματα.
- χτιτζ̌ιόν(μτφ) Κάποιος ή κάτι πολύ βρόμικο και με άσχημη μυρωδιά.
- χτιτζ̌ιόν του λάκκουAυτός που είναι αηδιαστικά βρομιάρης, περισσότερο και από το χτιτζ̌ιόν που είναι ήδη σιχαμερό.
- χωραΐτηςΑυτός που κατάγεται από την πόλη της Λευκωσίας και/ή μένει μόνιμα σε αυτήν.
- χωρκατέξΑυτός που ταιριάζει σε χώρκατο ή προέρχεται από χώρκατο.
- χώρκατοςΆνθρωπος άξεστος και ανάγωγος, χωρίς καμία πνευματική καλλιέργεια.
- χωρκοΰρης, -αΑυτός που χωρκοϋρίζει, που γυρίζει εδώ κι εκεί διασκεδάζοντας και δεν μαζεύεται στο σπίτι του, ο σουρτούκης.
- χωρκοϋρίζωΠεριφέρομαι, μάλλον άσκοπα.
- χώσιμον(στο στρατό) Το να σε υποχρεώνουν να κάνεις υπηρεσία στη θέση κάποιου άλλου.
- χώσιμονΤο να σε υποχρεώνουν να κάνεις μία άχαρη δουλειά που θα προτιμούσες να αποφύγεις.
Ψ
- ψάρακαςΑυτός που είναι πολύ ψάρι.
- ψάρινΑυτός που είναι αφελής και εύπιστος, που εύκολα τον εξαπατούν.
- ψάρινΟ νεοσύλλεκτος ή ο φαντάρος που είναι καινούργιος σε μία μονάδα.
- ψαρούκλαΟ νεοσύλλεκτος στρατιώτης, το ψάρι.
- ψαρούκλαςΤο ψάρι.
- ψαρώννωΞεγελιέμαι, πιάνομαι κορόιδο όπως το ψάρι που τσιμπάει το δόλωμα.
- ψατζ̌ήΤο πολύ κρύο, ο ψόφος.
- ψατζ̌ήΑυτός που είναι εύστροφος, που έχει γρήγορες αντιδράσεις, το τζιμάνι.
- ψατζίνκρύο
- ψάχνω για θησαυρόνΚαθαρίζω τη μύτη μου με το δάχτυλο.
- ψήννωΠροσπαθώ να πείσω κάποιον να δεχτεί μία ιδέα ή μία πρόταση.
- ψιλήΤσιγάρο με μαριχουάνα, κάνναβη ή χασίς, μπάφος.
- ψιλόν γαζίνΛεπτή ειρωνεία, κοροϊδία που μόλις γίνεται αντιληπτή.
- ψιντρόςλεπτός, αδύνατος
- ψόφον να φκάλειςΝα ψοφήσεις, να πεθάνεις!
- ψόφοςΘάνατος ζώου.
- ψόφος(μτφ) Πολύ κρύο,παγωνιά.
- ψύχαςΣτρατιώτης που έχει ψυχολογικά προβλήματα ή, συνηθέστερα, που ισχυρίζεται ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα για να απαλλαγεί από διάφορα καθήκοντα.
Ω
- ώππαΒλ. όππα.
- ωραίον μωρόνΠολύ ελκυστικό εμφανισιακά άτομο και καμιά φορά και κατοικίδιο ζώο.
- ως τον σ̌σ̌ίστονΌσο δεν πάει άλλο, μέχρι τα μπούνια.